كوكنار ( خشخاش ) - شرح آن و ترياك و افيون و ترياق و پادزهر را بعدا خواهيم ديد . لاله ( شقايق ) - ايرانيان اين گل را از خيلى قديم مىشناختند . بليناس حكيم از آن در كتاب خود ياد كرده است . لاله نعمانى نيز اسم ديگر آن است . مورد ( Myrthe ) - در ضد عفونى كردن استعمال مىگرديده است . ميخك ( Girofle ) - نيز در ضد عفونى كردن استعمال مىشده است . نيشكر - آنچه معروف است اين گياه در دوران ساسانيان در خوزستان كشت مىشده و از آن استفاده خوراكى و داروئى مىكردند . در جنديشاپور نيشكر زياد بود . شكرى كه از نيشكر بدست مىآمد و عسل زنبور ( انگبين ) هر دو در طب استعمال زياد داشتند . " وهوكرتو ( Vohoukretu ) - كه عود و همان داربو مىباشد ، چنان كه قبلا متذكر گرديديم در پلشت‌برى مورد استعمال داشته است . و هوگئون و هوكئن ( Vahugaona ) - كندر است كه در ضد عفونى كردن به كار مىرفته است . هداپنته ( هداپنتا ) - چوب انار مىباشد كه در ضد عفونى به كار مىرفته است " ( از ونديداد ) . يونجه - ( اسپست ) از گياهانى است كه از قديم در ايران شناخته شده و اين گياه از ايران به بابل رفته ، ( هرمزدنامه مرحوم پورداود صفحه 1 تا 18 ) و مورد استعمال آن براى اسب و چهارپايان بوده است . در پايان اين مبحث بىمناسبت نيست اسامى گياهان و ميوه‌هاى شناخته‌شده آن دوران چه طبى و چه غير طبى ( تا آنجا كه براى تحقيق در اين امر براى نگارنده