محمود نجم آبادى
125
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
" درباره آب راكد ( اگر مرده سك يا انسان در آن افتد ) چقدر آن را نجس و چركين و كثيف مىكند ؟ " به قدر شش قدم از چهار طرف و تا وقتى مرده را از آب بيرون نياورند ، آن آب نجس و غير قابل خوردن است ، از آن آب مرده را بيرون بياورند و بر زمين خشك بگذارند و پس از بيرون آوردن مرده اگر ميسر باشد نصف آن آب اگر ممكن نشود ثلث و الاربع و اگر ميسر گرديد خمس آن آب را خالى كنند - پس از آنكه مرده به بيرون آورده شد و آب ( نصف يا ثلث يا ربع يا خمس ) كشيده شد آن آب پاك خواهد بود و مثل سابق قابل خوردن حيوان و انسان مىشود . " اما درباره آب چاه و چشمه اگر مرده در آن افتد تا وقتى كه مرده در آب است آن آب نجس است و قابل خوردن نيست . مرده را بايد از آب بيرون بياورند و بر زمين خشك بگذارند . " اگر ممكن باشد نصف و اگر ممكن نشد ثلث و الاربع و اگر آن هم ممكن نشود خمس آب را خالى كنند . پس از آنكه مرده بيرون آورده شد و آب به ترتيب بالا نصف يا ثلث يا ربع يا خمس كشيده شد آنچه باقى مانده پاك است . " چه ميزان از برف و تگرگ ( در صورتى كه مرده بر آن افتد ) نجس و كثيف است ؟ " در اين صورت چهار قدم از چهار طرف را نجس كند ، و تا وقتى كه مرده را از آب بيرون آورند ، آن آب ( يعنى برف و تگرگ ) نجس و غير قابل خوردن است ، از آن آب بايد مرده را بيرون آورند و بر زمين خشك بگذارند . " اما پس از آنكه مرده بيرون آورده شد و برف و تگرگ آب شد ، آن آب پاك