فقره 45 - اين است اوقات تحصيل براى طلاب علوم دينى كه ) پاس اول و پاس آخر روز و پاس اول و آخر شب بايد در تحصيل خرد ( علم ) با پرهيزگارى صرف شود ، بايد با پرهيزگارى و فروتنى در تحصيل علم استقامت داشته باشد ( در دو پاس ) وسط روز و ( دو پاس ) وسط شب استراحت كند - ( طالب العلم ) روز و شب چنان كند تا بخواند ( يعنى بياموزد ) ، آنچه را هيربدهاى سابق خواندند . ( يعنى آموختند ) . فقره 46 - اى زردشت مردان ( تحصيل علم‌كننده ) بايد ( در سعى تحصيل علم ) مثل آب داغ باشند ( يعنى با زحمت بسيار باشند ) گوشت و لباس موافق خواهش خود نگويد ( يعنى هنگام تحصيل علم مقيد به غذا و لباس خوب نباشد ) . از اين سه فقره ( نقل از ترجمه ونديداد ) به خوبى مستفاد مىگردد ، كه طلب علم مخصوصا علم دين در آئين زرتشت براى افراد از لوازم بلكه از واجبات بوده است . فردوسى شاعر بلندپايه ايرانى درباره طلب علم و آموختن دانش در شاهنامه ابياتى چند آورده است ، كه مىرساند طلب علم از نظر آموختن و آرامش تن و جان به چه ميزان بوده ، و آدم بىدانش و نادان را همانطور كه در آئين زرتشتى بيدين تلقى مىنمودند ، او نيز چنان مىدانسته است . همچنين در باب هفتم ترجمه ونديداد فقرات 36 و 37 و 38 و 39 و 40 و 41 و 42 و 43 و 44 تذكراتى درباره طلب علم طب و وظائف طبيب آمده است كه آن را در فصل مربوط متذكر خواهيم شد . 6 - نخستين پزشك - در اوستا آمده است كه اولين طبيب تريته ( Thrita ) پدر گرشاسب پهلوان بوده ، اين مرد كسى است كه برحسب عقيده زرتشتيان مرض و مرگ و زخم نيزه و تب سوزان را از تنها بر طرف مىنموده است . طبيب بزرگ كه در طب زرتشت به نام تراتونا ( Thraetaona ) است كسى