محمود نجم آبادى
103
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
بود ، و همچنين مغان ( جمع مغ ) كه در دوران هخامنشيان ماگو Magu و سپس در اوستا مغو Moghu آمده است به كمك بينوايان و دستگيرى فقرا مىپرداختند . درباره ارتباط پزشكى با عقايد مذهبى در اغلب كتب مذهبى و تاريخى اين امر به خوبى مشاهده مىشود ، كه به چه نحو از وجود مردمان روحانى استفاده به عمل مىآمده است . از آن گذشته ، چنان كه مذكور افتاد ، عموم موبدان علاوه بر آنكه مردمان روحانى و حكماء قوم بودند ، اطباء جسم بشمار مىرفتند . در شاهنامه فردوسى در بسيارى از افسانهها ، موضوع استمداد از موبدان آمده است ، چنان كه در زائيده شدن رستم از موبد چيرهدستى كه به جراحى مادر رستم پرداخته نام برده شده است . اميدواريم ضمن تاريخ ايران باستان در اين باب آنچه آمده است ، به نظر خوانندگان محترم برسانيم . 5 - روان يا روح در اوستا - اين قسمت اقتباس و خلاصهاى از سخنرانى دستور دانشمند دكتر فرامرزبد كه ترجمه آقاى فيروز آذرگشسب در مجله هوخت است مىباشد . " كيش زرتشت كيش يكتاپرستى است و ايمان كامل نسبت به پروردگار توانا و مطلق و آفريننده جهان يعنى اهورامزدا را تعليم مىدهد . " يسناى 48 فقره 3 مىگويد : " مرحله نهائى روح رسيدن به نور الهى يا درك وجد روحى و بزرگترين خوشبختى است ، و اين امر موقعى صورت حقيقت به خود مىگيرد ، كه شخص به درجه كمال خود واقف گردد ، و هرگونه آلايش و پيوستگى مادى را از خود بگسلد " . وجد روحى يا " اوشتا " موقعى صورت حقيقت به خود مىگيرد كه انديشه و گفتار و كردار پاك باشد ، و جسم و مغز و روح باهم يكى شده باشد . در اين حالت شخص در