محمود نجم آبادى

مقدمه 4

تاريخ طب در ايران ( فارسى )

ابن ابى اصيبعه است ) و يكى از آخرين و معتبرترين آنها كتاب تاريخ طب تأليف عده‌اى از دانشمندان فرانسوى مىباشد كه به سال 1936 ميلادى به زبان فرانسوى تحت نظر شادروان استاد لينل لاواستين Laingel Lavastine به رشته تحرير درآمده و در سه مجلد مىباشد و از كتب تاريخ طب بسيار معتبر مىباشد . غير از اينها چه درباره تاريخ پزشكى عمومى و چه تاريخ پزشكى و پزشكان كشور ما عده زيادى از تذكره‌نويسان شرقى و غربى از دوران قديم تا به حال كتب و آثارى دارند كه اگر بخواهيم به ذكر يك‌يك آنها بپردازيم ، مطلب خيلى طولانى مىگردد . پس تاريخ طب كه به زبان فرانسوى Histoire de la Medecine گفته مىشود به سه موضوع زير اطلاق مىگردد : 1 ) تاريخ پزشكان يا تاريخ اطباء Histoire des Medecins 2 ) تاريخ پزشكى يا تاريخ طب به معناى حقيقى Histoire de la Medecine يا اگر بخواهيم ترجمه صحيح‌ترى براى آن قائل گرديم بايد بگوئيم Histoire Medicale كه به زبان انگليسى به كلمه Medical History گفته مىشود . چنان كه دكتر سيريل الگود Dr . Cyrill Elgood درباره طب ايران نگاشته است و آن را به نام A Medical History of Persia نام نهاده است . 3 ) تاريخ طب كه عادة عبارت از جمع بين دو عنوان بالا يعنى تاريخ طب و سرگذشت اطباء مىباشد و همان است كه بيشتر كتب تاريخ طب در عالم انتشار يافته است . در اين كتاب تا آنجا كه مقدور و ميسور بوده كوشش شده است قسمت اول و دوم هر دو ضمن تاريخ بيمارستانها و مختصرى از تاريخ پرستارى به رشته تحرير درآيد . در تمام منابع بالا تاريخ بيمارستانها و پرستارى نيز ضمن كتب تاريخ طب ذكر گرديده است ، منتهى آنكه تعدادى كتاب اصولا به نام تاريخ بيمارستانها و تاريخ پرستارى