به‌طور كلى پرستارى به وسيله زنان به نحوى كه در بالا مذكور افتاد عمل مىگرديده است و نبايد چنين تصور كرد ، كه زنان يونانى به معناى واقعى پرستار بوده‌اند . تا اينجا شمه‌اى از طب دوران پزشكان بقراطى مىباشد كه سردسته آنها بقراط طبيب بزرگ بود . اكنون دوران پس از بقراطى را مورد مطالعه قرار مىدهيم و اضافه مىنمائيم ، اين دوران را در تاريخ طب به دو دوره : اول از بقراط تا جالينوس و دور دوم دوران پزشكى روميها تقسيم نموده‌اند . دوره اول يعنى از بقراط تا جالينوس ، دانشمندانى در يونان پديد آمده‌اند ، به مانند افلاطون Platon ) 430 قبل از ميلاد مسيح ع ) و ارسطو يا ارسطاطاليس ( Aristote ) و ديوژن ( ديوجانوس ( Diogene كه در عالم طب خدماتى انجام داده‌اند ، مخصوصا افلاطون و ارسطو از نظر آنكه فيلسوف بوده‌اند ، درباره روان و حواس پنجگانه و انواع روحها ( به‌مانند روح عقلانى كه محل آن را در مغز و مركز حواس سامعه و باصره و شامه را در اين عضو قائل بودند ) و روح حساس كه آن را ميان پرده حجاب حاجز ( ديافراگم ) و گردن مىدانستند . از آن گذشته وجود آدمى را از چهار عنصر يعنى آب و باد و خاك و آتش دانسته و غلبه هريك از اين عناصر را در آدمى باعث بيمارى يعنى نتيجه ( شكل 77 ) پشت جلد كتاب بقراط چاپ بال سويس 1536 ميلادى