محمود نجم آبادى
43
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
نسبت به نيازمنديهاى بيمار استوار و پابرجا و از هر جهت مواظب حال او باشد . تعاليم طبيب را اكيدا و به طرز خستگىناپذير پيروى كند . اوست كه پرستار است " . پرستارى از نظر هنديها به ميزانى بوده است كه هماكنون بدان توجه مىكنند . پرستار بايد : 1 ) معرفت و علم نسبت به طرز و تهيه و تركيب دارو براى رژيم ؛ 2 ) فداكارى نسبت به مريض ؛ 3 ) پاكى روحى ؛ 4 ) پاكچشمى داشته باشد و اينها چهار شرط اصلى پرستارى بوده است . درباره بهداشت معتقد بودند كه استحمام بدن را پاك و تميز مىكند ، نيروى آدمى و طول عمر را زياد مىنمايد ، خستگى را از بين مىبرد ، عرق و كثافتهاى بدن را بر طرف مىسازد ، بر قوه زيست مىافزايد . مسواك نمودن دندان و شانه سر در طب هندى بسيار معمول بوده . احكام و فرائض بيشمارى در طب هندى ديده مىشود كه بهداشت خانوادگى و شخصى را معين كرده است . غذاى مناسب و قابل اكل در طب هندى توصيه شده است . چنين به نظر مىرسد كه اولين طرح بهداشت و معاونت عمومى در طب هندى ديده شده است . بدين شكل همانطور كه سابق مذكور افتاد هر ده قريه يك طبيب و يك بيمارستان داشته است . اين بيمارستانها در محل وسيع نبايد در معرض آفتاب و ( شكل 60 ) عمل آب مرواريد توسط سوستروتا ( يا بقراط هند ) ( نقل از تاريخ طب اتو . ل . بتمان ) .