درباره بهداشت بايد دانست كه مصريان بدان بسيار مقيد بودند و اين موضوع نزد آنان بر درمان رجحان داشته ، براى احتراز از بيماريها هر ماه سه روز متوالى بدن خود را به وسيله داروى منقى و تنقيه پاك مىنمودند ( طبق گفته هردوت مورخ يونانى ) . از آن گذشته از خوردن و نوشيدن اجتناب مىنمودند ، چراكه معتقد بودند ، در اغذيه موادى است كه آدمى را در معرض بيماريها قرار مىدهد . عقيده مصريها آن بود كه در روز دهم بيمارى بروز مىكند . تعدادى از داروهائى را كه مصريها در بيماريهاى سخت به كار مىبردند ، در اينجا متذكر مىگرديم : به‌مانند كات كبود ، زاج ( Aluns ) گل ارمنى ( Bol armenien ) روغن سدر ( Huile de Ce'dre ) ، عسل و مغز و جگر سياه و شوره ( Nitrate de Potasse ) و كندر ( Encens ) و خون حيوانات ( جانوران ) و شاخ گوزن كه آنها را به صورت شربت و اماله و ضماد و روغنهاى ماليدنى استعمال مىنمودند . ( شكل 39 ) خدايان مصرى ( دانيل لوكلر )