سيد محمد كاظم القزويني ( مترجم : لطيف راشدى / سعيد راشدى )
277
طب جامع امام صادق ( ع ) ( فارسى )
كسانى صحبت مىكنم كه تمام آفرينش را اتفاقى و طبيعى مىدانند . خداوند ، اينها را بكشد ، از حق به كجا فرار مىكنند ؟ » آفات و نظر نادانان در مورد آن « برخى از مردم نادان ، بلاهايى همچون و با ، يرقان ، تگرگ ، ملخ و غيره را بهانه قرار مىدهند و منكر پروردگار و حكمت آفرينش مىشوند . در جواب آنها بايد گفت : اگر پروردگار حكيم و مدبرى نيست ، پس چرا اتفاقات و بلاهاى سختترى رخ نمىدهد ؟ چرا آسمان بر زمين نمىافتد و زمين از بين نمىرود و خورشيد ، غروب دائمى نمىكند و رودها و چشمهها خشك نمىشوند و چرا وزيدن بادها قطع نمىشود ، تا همه چيز فاسد و متعفن شود و چرا آب ، آنقدر زياد نمىشود كه تمام خشكىها را در برگيرد و چرا و با و ملخها و ديگر بلاها فراگير و دائمى نمىشوند تا همه چيز را نابود كنند ، بلكه گاهى شكل مىگيرند و گاهى از بين مىروند ؟ ! آيا نمىبينى كه جهان ، دچار بلاهاى سهمگين و بزرگ نمىشود و فقط گاهى اوقات ، بلاهاى سبك گريبانگير مردم مىشود ؟ اين بلاها هم براى اين است كه مردم تأديب شوند و مقاوم گردند ، اين بلاها دائمى نيستند و هرگاه كه مردم مايوس مىشوند ، اين بلاها بر طرف مىشوند . اتفاق افتادن اين بلاها ، باعث عبرت براى مردم و دفع آنها لطف و رحمت خداوند است . »