سيد محمد كاظم القزويني ( مترجم : لطيف راشدى / سعيد راشدى )

209

طب جامع امام صادق ( ع ) ( فارسى )

آفرينش دندان‌ها « اى مفضّل ! در مورد دندان‌ها فكر كن كه برخى از آنها تيز هستند ، تا غذا را ببرند و بعضى از آنها پهن هستند تا غذا را بسايند و خرد كنند . خداوند از هر دو نوع به انسان داده است ، چون انسان به هر دو نوع آن احتياج دارد . » مو و ناخن « اى مفضّل ! تفكّر كن و عبرت بگير در اينكه خداوند چگونه مو و ناخن را آفريده است . چون اين دو بلند مىشوند و رشد مىكنند ، پس بايد هرچند وقت يك‌بار كوتاه شوند ، ولى با اين اوصاف اين دو حس ندارند كه در هنگام كوتاه كردن ، انسان دچار درد شود . اگر كوتاه كردن مو و ناخن درد داشت ، انسان بين دو كار ناپسند قرار مىگرفت : 1 - اينكه آنها را كوتاه نكند و همان‌طور بلند بماند . 2 - ديگر اينكه با تحمل درد ، آنها را كوتاه كند . » مفضّل گفت : « چه مىشد كه خداوند آنها را طورى مىآفريد كه احتياج به كوتاه كردن پيدا نمىكردند تا انسان به چنين كارى احتياج نداشته باشد ؟ » ايشان فرمود : « خداوند در اين كار ، نعمت‌هايى براى بندگانش قرار داده ، ولى آنها به اين امر آگاه نيستند تا خداوند را شكر و سپاس گويند . اى مفضّل ! بدان كه دردها و بيمارىهاى بدن ، با رشد مو و ناخن از بدن بيرون مىزنند و به همين خاطر است كه هر هفته بايد انسان نوره بكشد و موها و ناخن‌ها را كوتاه نمايد ، تا هرچه سريع‌تر مو و ناخنها رشد كنند و به اين ترتيب بيمارى و دردها نيز خارج شوند و اگر انسان ، مدت كوتاه كردن آنها را طولانى كند ، درد و بيمارىها در بدن باقى مىماند و باعث بيمارىهاى مختلفى مىشوند . »