روغن بنفشه 647 : امام صادق عليه السلام فرمود : « بنفشه ، آقاى روغنها است . » « 1 » 648 : صالح بن عقيده از پدرش نقل مىكند كه : مقدارى غلّه به امام هديه كردم . آن شخص كه غله‌ها را برده بود ، دچار صرع شد ( غش و سر درد خيلى شديد ) و مخش عيب برداشت ، به شدّت احساس درد مىكرد . او مدينه رفت و به امام عليه السلام خبر داد ، امام فرمود : « آيا بنفشه به او نداديد ؟ » پس بنفشه ( روغن بنفشه ) داخل بينى او ريختند و خوب شد . بعد امام فرمود : « اى عقبه ! بنفشه در تابستان ، سرد و در زمستان ، گرم است . براى شيعيان نرم است و براى دشمنان سفت است ( شايد منظور تأثير باشد ) اگر مردم فايده و قدر بنفشه را مىدانستند ، يك اوقيه ( واحد و زنى ) بنفشه را يك دينار مىخريدند . » « 2 » 649 : امام صادق عليه السلام فرمود : « از طرف شما در نزد ما چيزى محبوب‌تر از بنفشه نيست . » « 3 » 650 : امام صادق عليه السلام فرمود : « مثل بنفشه در ميان روغن‌ها ، همانند مثل ما اهل بيت است در ميان مردم . » « 4 » 651 : امام صادق عليه السلام فرمود : « فضيلت بنفشه بر ديگر روغن‌ها ، همچون فضيلت اسلام بر تمام اديان است ، چه روغن نيكويى است ، بنفشه ؛ چون درد را از سر و چشمه‌هاى آن مىبرد ، پس با آن ، محل درد را روغن بماليد . » « 5 » 652 : امام صادق عليه السلام فرمود : « امير المؤمنين عليه السلام فرموده است : « در خود بنفشه بريزيد كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود : « اگر مردم قدر بنفشه را مىدانستند آن را پشت سر هم مىخوردند و چيزى از آن نمىگذاشتند . » « 6 »

--> ( 1 ) . كافى : ج 6 ، ص 521 . ( 2 ) . كافى : ج 6 ، ص 521 ( 3 ) . همان ( 4 ) . كافى : ج 6 : ص 521 ( 5 ) . همان ( 6 ) . كافى ، ج 6 ، ص 522