در بول ديده مىشود دليل بر احتراق اجزاء كبد است و گاهى شبيه بزرنيخ ديده مىشود سرخ‌رنگ دلالت دارد بر سوختن خون و اگر خون غالب نباشد دليل بر آب شدن اعضاء است بخصوص اگر در بول چربى ظاهر شود و بعضى اوقات در بول شبيه بخمير ديده مىشود دلالت دارد بر بدى هضم و ضعف معده و امعاء و نيز گاهى مثل ريك در بول ظاهر مىشود دليل است بر سنگ مثانه و اگر در بول جراحت ديده شد و آن جراحت جسمى است زرد رنگ نضيج صاحب قوام و اين دليلست به زخم در مثانه و يا در مجراى بول و يا در كليه و يا از انفجار ورمست در اين مواضع و گاهى مانند زلو در رسوب بول ظاهر مىشود و اين نحو رسوب اگر محكم باشد دليل بر ضعف كبد است و اگر محكم نباشد دليل بر جراحت است در مجراى بول و رسوب طافى ( يعنى در فوق بول واقع شود ) دليل بر كمى نضج و مخلوط شدن با ريح است و رسوب معلّق به اين معنى كه در وسط واقع شود دليل قلّت نضج و قلت ريح است بالنسبة بطافى و امّا رسوب و ته‌نشين طبيعى بطريقى كه ذكر شد دليل بر صحّت مزاجست و رسوبى كه مخالف باشد رسوب طبيعى مذكور را دليل بر سوء حال بدن و خروج از حال طبيعى است . در براز است : يعنى غائط من جمله از چيزهائى كه معالج محتاج است بشناختن آن رنگ غائط است بدانكه غائط يا طبيعى است و آن برازيست كه نارى رنگ متشابه القوام سبك رنگ حجم آن قريب بحجم مأكول و خروجش در موقع معين باشد و نباشد شديد الرائحه و يا عادم الرائحه و نيز صاحب قراقر و كف نباشد و اگر در براز اين شرائط يا بعض اينها مفقود شد خارج از طبيعى و داخل در امراض است پس كثرت براز نسبت بمطعوم دليل بر كثرة اخلاط بدنست و همينطور قلت براز نسبت بمطعوم دليل بر قلّت اخلاط بدن و اگر علامات غلبه اخلاط نشد دليل بر حبس شدن غذاست در امعاء و اين حبس شدن دليل بر ضعف قوّه دافعه و سبب قولنج معويست و اين كثرت غائط وقتى دليل بر