ادويّهء امراض سر زكام . اين مرض امّ الامراض ناميده شده تجلّب « 1 » فضول رطبه « 2 » است از دو بطن « 3 » مقدّم دماغ بسوى منخرين « 4 » يا از حرارة است يا برودة ( سردى ) اما حرارة يا خارجى است مثل رسيدن حرارت آفتاب بسر و علاجش سرد كردن سر است ( خنك كردن ) بضمادات ( ماليدنيهاى غليظ ) و اطليه بارده ( ماليدنيهاى رقيق ) مثل ماليدن آب كاسنى و شيرهء تخم خشخاش و لعاب اسفرزه و برگ كاهو يا خطمى و گشنيز تر بكوبند و به سر به‌بندند و به خوردن مبرّدات يعنى سردكننده‌ها مثل آب هندوانه و عرق نيلوفر و عرق كاسنى و يا از حرارت جرم دماغ و داخلى است و علاج وى باضافه تبريد كردن به خوردن و ماليدن . رگ زدن و يا حجامت كردن است برحسب اقتضاى حال مريض اما برودت يا خارجى است مثل رسيدن سرماى سخت بسر بايد سر مريض را گرم كنند بدستمالهاى گرم و بخاكستر نيمگرم و يا داخلى است پس باضافه علاج مذكور در خارج تسخين مزاج مريض است بمعجونهاى گرم‌كننده سر مثل معجون بلادر بدستورى كه خوردن آن ذكر مىشود و خوردن گل قند آفتابى و غيره است از مسخّنات و اگر بخارات

--> ( 1 ) جلب كردن ( 2 ) تره ( 3 ) شكم ( 4 ) دو سوراخ بينى