سيد احمد على خسروى

564

راهنماى داروهاى تندرستى ( فارسى )

در سعفه و شير بيخ و بلخيّة است سعفه ابتداء ظهورش جوششهائى است مستحكم پنهان متفرّق در چند موضع پس زخم مىگردد و بجراحت مىنشيند در حالتى كه خشك‌ريشه است آن سعفة و مىباشد رنگ آن بسوى سرخى و چه بسا جارى مىشود از آن سعفه صديد ( زردآب و به اين قسم از سعفه شيرينج مىگويند و سعفه رطبة نيز مىگويند و چه بسا ابتداء ظهورش ظاهر شود مثل قوبا و سبب اين سعفة رطوبة به تندى است اكال مخلوط با خون دو قسم مىشود يك قسم آب مىدهد و يك قسم آن خشك است و اين قسم خشك از اقسام قوبا است و علاج اين قسم نيز علاج قوبا است و بايد در علاج اين سعفه خشك باشد يا تر ابتدا استفراغ خلط صفراء و سوداء و بلغم شود بطيخ هليلج و افتيمون كه با شكر سفيد بخورند و در خوردن اضافه كنند از حبهاى صبر و سورنجان و هليله زرد كه مساوى باشد اجزاء آن به قدر هفت نخود غذا و نيز بخورند از شاهتره طبيحش چهار استكان با نصف كاسه آب پنير تا سه روز صبح‌ها و داخل كنند در اين شاهتر هليله سياه و هليله زرد و افتيمون از هريك دو مثقال و با چهار مثقال شاهتره و ده استكان آب با آتش جوشيده شده باشد و بايد از هر شيرينى مفرطى مثل خرما پرهيز نمايند و نيز پرهيز لازم است از هر تندى و شورى و ترطيب بدن كنند بحمّام و غيره مثل ماليدن شير به بدن و خوردن شير گاو و در آن سعفه‌هائى كه خون غالب است بايد اگر مقتضى است رگ زنند و الّا حجامت كنند و زلو در بالاى زخم بيندازند از سه عدد تا ده عدد و در حمّام بشويند زخم را بسيار مفيد است و نيز بكوبند مازو سوخته را و با حنا مساوى مخلوط نمايند و با روغن دنبه سه برابر اجزاء