دواى مخرج بچّه من جمله از دواهائى كه خارج‌كننده بچه است دواهاى زيادكننده بول است مثل خوردن شوره و همچنين است دواهاى كاركن و اماله ريختن در رحم و در مقعد و از اين قبيل است خوردن گنه‌گنه و شيخ الاطبّاء مىفرمايند از چيزهائى كه خارج‌كننده بچه است در مكان پوست فلو فلوس است به اين طريق كه چهار مثقال از آن را بكوبند و بخورد زن ميزايد بچه شكم را مرده باشد يا زنده انتهى و از آن جمله انقوزه است چنانچه ذكر شد و نيز مطبوخ برگ خطمى است با آب گرم و عسل كه بخورند يا اماله بريزند در رحم و در خوردن دارچين منفعت بسيار است در آسان زائيدن و خارج كردن بچّه از رحم و نيز اگر پشمى آلوده كنند در شيره شحم حنظل و يا در شيره سداب و در رحم شاف كنند مسقط بچّه و غير بچّه است و از گفتار شيخ الاطبّاء است اگر زن سخت‌زا مقناطيس در دست چپ بگيرد ساقط مىكند طفلش را و اگر بمالد زن خاكستر سمّ حمار را در فرج و عانة و يا تبخير كند در رحم مسقط بچّه است مخفى نماند خون حيض در بعضى از زنان قطع مىشود در سى و پنج سالگى تا چهل سالگى و در بعضى تا پنجاه سال مىماند و خون نفاس پسران تا سى روز بيشتر نمىكشد و دختران تا چهل و بيشتر مىكشد ظهور امراض از كم و زيادى عادت زنان