شكل قرار گرفتن طفل در رحم كه موقع وضع طفل است رسيد آنچه را كه مشيمه بسوى آن طفل تادية مىكند از خون كفايت او را نمىنمايد بعلّة بزرگ شدن طفل و قواى آن طفل كم مىگردد پس از رسيدن زمان وضع هرچه بيشتر توقّف كند آن طفل در رحم بعلة كم بودن غذاى آن طفل گرچه بزرگ‌تر شود و چون وقت ولادت طفل شود با سر به طرف شكم مادر آمده و زانوهايش به طرف فوق رفته و سرش به پائين نازل شده تا محاذى دهن رحم مىگردد و به حال طبيعى خارج مىشود به سهولت و گاهى با هر دو پا و گاهى با مقعد و گاهى با پهلو به طرف دهن رحم آمده و قابله بايد در چنين صورت با انگشت امتحان كند اگر بسر پائين آمده امر كند زن را بحبس نفس تا بچه بيرون آيد و اگر با سر نيايد طفل بايد با كمك دست بچّه را بگرداند اگر ممكن با سر و اگر ممكن نيست با هر دو پا بچه را خارج نمايد و شيخ الاطبّاء مىفرمايند سبب طبيعى بجهة خروج طفل احتياجش بغذائى اكثر و هوائى اكثر است و در وقت خروج طفل دهن رحم باز مىگردد و استخوانها نيز باز مىگردد تا طفل خارج شود و وقتى از موقع ولادت چهل روز گذشت بچه مىخندد مزاجهاى رحم عارض مىگردد به اين رحم امراض مزاجى و امراض مركّبة و امراض مشتركه و بعضى اوقات عارض مىگردد برحم زن آبستن كه ساقط كند طفلش را و يا حامله نگردد و يا اينكه