اسباب نقصان باه امور است مثل امور وهميّة مانند ترس و گاهى ترك جماع در مدّت مديدة سبب عدم ميل و قطع باه مىگردد زيرا به كار انداختن منىّ سبب ازديادش خواهد شد و ترك جماع باعث كمى منى خواهد شد و خيالات و كثرة انصراف خيال به اطراف و كثرة فكر نيز باعث كمى منى است و اثر تامى دارد در ضعف باه اما علامات اينها اگر سبب در اعضاء رئيسه شد مثل اينكه دماغ ضعيف شده دغدغه ( خارش ميان ذكر بوقت انزال ) در جماع كم است و استدلال كرده مىشود بآفات حواسّ ده‌گانه و يا سبب در كبد شد پس علامتش اين است كه منى كم است و ميل به غذا نيست و همينطور است اگر سبب كلية باشد و يا قلب ضعيف باشد پس حركت در نفس نيست و يا كم است و خروج منى است بدون حركت و يا با حركت كمى و اگر اعضاء بدن سالم بود و اشتهاى به غذا و ميل به جماع بسيار بود و منى نيز بسيار بود و بدون حركت انزال مىشد و يا با حركت كمى و نعوذ كاذبى انزال مىشد دليل بر نبودن نفخ است در آلات بول مخفى نماند كسانى كه از جماع كردن عاجزاند و پس از جماع خسته و بىحس و ضعيف مىگردند از دو حال خارج نيست يا بدن آنها ضعيف و لاغر است و يا از سردى مزاج آنهاست در اكثر اوقات در علاج نقصان باه