سيد احمد على خسروى
415
راهنماى داروهاى تندرستى ( فارسى )
امراض مثانه بيرونش مىآورد و قدماء اطباء منع كردهاند شق كردن دهن مثانه را و اخراج سنگ را دستور بيرون اوردن سنگ مثانة بدان كه طريق اخراج سنگ مثانه بدستور قديمه اين است كه شخصى در كرسى يا صندلى نشسته و مريض را مانند بچهء كه ختنه مىكنند در بغل مىگرفته و با هر دو دست كه در زير هر دو زانوى عليل داخل كرده هر دو پاى او را بكنار كشيده تا معالج مشغول عمل گردد به اين طريق كه قبلا در مردها و دخترهاى بكر انگشت در مقعد آنان رد كرده « 2 » و از جدار طرف مثانة در عقب سنگ قرار داده و با فشار انگشت سنگ را جلو دهن مثانة آورده سپس از رخصة مقابل دهن مثانة پاره كرده و سنگ را خارج مىنمودند و اگر سنگ بزرگ بوده با آلت مخصوص كه از دهن مثانه داخل و سنگ را قطعه قطعة نموده اخراج مىكردند و بجهة استرخاء عضو از معجون فلونيا بخورد مريض مىدادند و يا از مهرگياه مىخوردند و پس از اخراج سنگ موضع و محل شق را با ريسمانهاى ابريشمى وصل نموده و مىدوختند و از مراحم اگر از زخم آن موضع شق باقى بوده به روى آن گذاشته و رفع زخم آن مىكردند و گاهى در بيهوش كردن مريض از فضله خرگوش بدستورى كه در كتب اسرار نوشته شده استعمال مىكردند و از فلزهاى نرم ميلى مجوّف ساخته بودند و در احليل داخل نموده تا از دهن مثانة داخل مثانة شده و از سوراخهاى آن بول را خارج مىكردند
--> ( 2 ) و در زنها انگشت در رحم آنها مىنمودند