در معالجه نواصير به اندازه سوراخ زخم و با مرهم چرب كنند و در سوراخ زخم رد نمايند و يا در شير حل كنند و بچكانند در زخم صبح و عصر تا زخم خوب شود و نيز با مطبوخ قوابض مثل جفت و مازو و بلّوط بشويند زخم را و با تلمبه دواى قابض در زخم داخل كنند و اگر به اينها زخم بهم نيايد و خوب نگردد بايد با مطبوخ ريشه فيلكوش كه به عربى لوف مىگويند همه روز بتوسط تلمبه لاستيكى داخل زخم را بشويند و بدستور فوق با آن ادوية عمل نمايند و امّا اگر نافذه شد باز به همان دستور و معالجه غير نافذه معالجه كنند اگر معالجه نشد ناچاراند از باز كردن زخم به اين طريق كه كنار و جدار ليف مقعد را پاره كنند و داخل در مقعد نمايند و بعد شروع كنند از ادوية استعمال نمايند و در اين عمل قدماء اطباء نوشته‌اند خطر بسيارى دارد اوّل اين است كه انقباض ليف از بين مىرود و غايط بدون اراده خارج مىگردد دوّم اينكه اى بسا از بسيارى درد مريض هلاك گردد و اين البتّه در صورتى است كه مسكّن درد و مخدّر استعمال ننمايند و قطع آن يا بتوسّط نيشتر و آلت و يا بتوسّط خياط است كه در سوراخ زخم رد كنند و از ليف مقعد بيرون نمايند و بكشند تا سمت ليف پاره گردد به طرف خارج و بازگردد در مقعد و پس از باز شدن مانند ساير زخم‌ها مشغول معالجه كردند در امراض كلية