سيد احمد على خسروى
308
راهنماى داروهاى تندرستى ( فارسى )
در علاج بدستور جديدة كنند و مقصود از غذاهاى قنددار غذاهاى شيرين و دموى است چون خون داراى قند و نشاسته است بعلّة شيرين بودن طعم آن و گفتهاند از غذاهاى ازتدار مثل تخممرغ و گوشت بخورانند به مريض و اگر معدة متحمّل اينگونه غذاهاى قوية نتواند شد شير و ماست بخورانند و در تر ترش كردن غذا و آروغ ترش منيزى ولى كربنات دوسود ( جوش شيرين ) ميل كنند از هريك نيم مثقال ( دو گرم و نيم ) و نيز ريوند چينى را بكوبند و بخيسانند صاف كنند در بين غذا بخورند بدان كه معمول بعضى از دكتران جديده در نزله معدة موقعى كه در معدة بسيار شد و رطوبات آن معدة زياد گرديد و باصطلاح قدماء اطباء معدة ممتلى شد از رطوبات بلغمى يا صفراوى بدستور آن بعض اين است كه با ميل ناشفى كه تلمبه معدةاش مىگويند مايعهائى كه در معدة جمع شده بيرون مىآورند و بعد از اخراج مادّه معدة را با آب ويشى مىشويند با بىكربنات دوسود و يا با آبهاى معدنى و قليايى و يا با آبهاى آهندار كه بجهة نزله معده آن آبها مفيدتر ؟ ؟ ؟ مىشويند اما اصلاح عصير معدى و معالجه آن اين است كه نوشتهاند در كتب طبيّة خودشان كه پس از نزله حادّ اگر تب و قطع اشتهاء و پرى زبان از موادّ لزج مخاطى ظاهر گشت مقيئ بدهند به مريض بعلّت اينكه آن رطوبت مخاطى كه بلغم لزج باشد روى باطن معدة را پوشانيده و مانع از توليد و خروج عصير معدى مىگردد تا آن مقيئ معدة را پاك نمايد مانند انتيمون