سيد احمد على خسروى

261

راهنماى داروهاى تندرستى ( فارسى )

در جوششها و زخمهاى معدة بدان كه زخم معدة بيشتر از موادّ حارّه لذّاعة كه از سر نزول بمعدة مىكند عارض مىگردد و گاهى از كثرة خوردن اشياء حارة است مانند سير و بىبر و گاهى آن زخم مىكشاند بكوچك شدن نفس و گاهى دلالت مىكند بر زخم معدة بدبوئى آروغ و خشكى زبان و قىء بسيار و شناخته مىشود اين زخم معدة باينكه در كجاى از معدة است بنفوذ غذاء بهر عضوى از معدة كه درد ظاهر شد به رسيدن آن زخم در آنجاست از دهن معدة تا قسمت فوقانى آن و يا تحتانى آن و علامت زخم معدة خروج پوست‌هائى است بقى يا به براز كه غايت باشد و فرقش با قشر و پوست‌هاى زخم روده اين است كه پوست زخم روده كوچك‌تر است و امتحان كرده مىشود باينكه زخم در مرى يا معدة طرف فوقانى آن و يا تحتانى آن است به خوردن كمى از سركه و خردل و شيخ الرئيس ابو على سينا رحمه در علاج جوش‌هاى معدة مىفرمايند نفع مىكند بعد از تنقيه معدة خوردن ناردان كوبيده با مويز و خوردن شيرى كه نضج پيدا كرده باشد بآهن داغ و علاج زخم معدة اين است كه قبلا بايد پاك كنند جراحت زخم را جميعا به خوردن چند روز و بعد بخورانند از شربت عسل به مريض از سفوف خون سياوش يك مثقال و نيم و صمغ عربى و كتيراى گون و كندر و سندروس و ناردان از هريك دو مثقال و كهربا و طباشير هندى و گل ارمنى دو مثقال به اين طريق كه اجزاء را بكوبند چهار قسمت كنند چهار روز