سيد احمد على خسروى
199
راهنماى داروهاى تندرستى ( فارسى )
طريق استعمال ادويّة قلبيّة باعث تقوية روح قلبى گردد چون در معالجه امراض قلب اعمّ از استفراغ مادّه يا تبديل مزاج آن بتوسّط ادوية لازم است كه در آن معالجه مراعات روح قلبى را بنمايند لذا مىگوئيم مزاج جرم قلب گرم و مزاج روح ان سرد است و اگر معالجه بادوية شود بايد آن ادوية مخلوط با ادوية قلبيّة باشد پس اگر مرض و مزاج باردى را معالجه نمائيم چون علاج بضدّ است بادوية حارّه مخلوطه بادويّة قلبية حارّة خواهد بود و اين علاجى است موافق هم با جرم قلب و هم با روح قلبى و اما اگر مرض قلبى گرمى را معالجه نمائيم نا چاريم از استعمال ادويّة باردة يا مستفرغه مخلوطه با ادوية قلبية حارّة زيرا اگر صرف ادويّة باردة استعمال شود گرچه با مزاج مرض قلبى و با مزاج جرم قلب مناسب است ولى با مزاج روح قلبى مخالف است لذا بروح ضرر خواهد زد و باعث اختلال مزاج روح خواهد گرديد پس بر معالج لازم است در معالجه امراض قلبى و در استعمال ادوية باردة يا مستفرغه مخلوط كنند آن ادوية را بادوية قلبيّة حارة تا موافق شود با مزاج روح قلبى مثل مخلوط كردن زعفران با اقراص كافور و نيز بايد اغلب امراض قلب را بربوب فواكه بارده علاج نمود همچنين بمياه فواكه بارده مثل آب سيب و آب به و آب انار و غيره و ادوية قلبية حارة مثل قرنفل و زعفران و بادرنجبونه و سنبل الطيب و قاقله و چوب عود است و ادوية قلبيّة باردة مثل لوءلوء و كهربا و بسدّ و كافور و صندل و طباشير و گل سرخ