در علامات ذات الرّية بطريق جديدة اول درجه ورم و ترشح مادّه سفيد دوّم درجه انجماد سيّم درجه آب شدن و خارج شدن چهارم چرك شدن و در علامات آن گفته‌اند بعضى اوقات در حين صحّت و بعضى اوقات بعد از ابتلاى بورم شعب خفيف قصة عارض مىگردد با گرمى بدن و سردرد و كوفتگى و سرعت نبض و عطش بسيار و سرخى صورت و ضعف قوى و بتدريج زياد شدن حرارت از سى و نه تا چهل و يك مىرسد و ظهور درد و ضيق النفس و سرفه و نفث مخصوص در حوالى پستانها و ضيق النفس بحدّى است كه نفس كشيدن در هر دقيقه بايد از دوازده تا هيجده باشد در جوانان بچهل الى پنجاه مىرسد و طرف سالم از شهيق منبسط و طرف مريض منقبض است و قرعات نبض در دقيقه صد الى صد و بيست مىباشد ممكن است به صد و چهل برسد و غالبا نبض عريض و صلب است و چون نبض زند را بفشارند قهقرى مىشود يعنى خونى كه از طرف قلب به طرف اسافل بدن مىرود برگشت مىكند يعنى به طرف اعالى و قلب برميگردد و چون گوشى بالاى سينه گذارند مقابل رية گذارند صيفه‌هاى ؟ ؟ ؟ عظيمه شنيده مىشود و ؟ ؟ ؟ بهر و خروج نفث مانند آتوى سياه و هذيان دارد و ذات الرية كه بعد از ساير امراض واقع شود علامت بدى آن است و نيز اشتداد اين علامات دليل بر ردائه مرض است در معالجه ذات الرّية بقول جديديها