گفتار شيخ الرّئيس در تلافى كردن اعراض منذر بامراض و زمانى كه ساقط شد اشتهاى طعام و يا بسيار شد اشتها و ميل به غذا بيشتر از حال طبيعى بلا سبب دلالت دارد بر مرض و بالجمله هر شيئى زمانى تغيير كند از عادت خودش در شهوت به غذا يا در غايط يا در بول يا در شهوت جماع يا در خواب يا در عرق يا در خارش بدن يا در تيزى دهن يا در طعم چشيده شده يا در عادت احتلام پس بگردد كمتر يا بيشتر يا تغيير كند كيفيت او خبر دهد بمرضى و همچنين خبر مىدهند بمرضى در عادت غير طبيعيّه مثل خون بواسير يا خون حيض يا قى يا رعاف يا عادت شهوت چيزى كه مىباشد فاسد پس به‌درستى كه عادت شيئى مثل طبيعت است يعنى حال طبيعى و از اين جهت است كه عادت مثل حال طبيعى است ترك كرده نمىشود مگر عادت ردّى جدا و ترك مىشود اين عادت به جهت هر شخصى بشيئى ؟ ؟ ؟ مخصوصى پس كسى كه معتاد است برگ زدن هر سه ماه يك دفعه تركش جايز نيست مگر بتدريج مانند عادت بافيون تركش دفعتا جايز نيست چنان كه گفته‌اند ترك عادت موجب مرض است پس اگر ديديم يكى از اين عادات به خودى خود ترك شد دليل بر مرض است و گاهى دلالت مىكند امور جزئيّه بر امور جزئيّه پس دوام سردرد و شقيقه درد خبر مىدهد بريختن مژه‌ها و غيره و نزول آب در چشم و تخيّل عين جلو رو و مثل پشّه يا غير وقتى و زمانى ثابت شد و محكم شد و شروع كرد بينائى ضعيف شود با او خبر مىدهد بنزول آب در چشم و سنگينى دوخر ( نفوذ جسم سخت در بدن ) در جانب راست زمانى طول كشد دلالت مىكند بر علّتى در كبد و سنگينى و كشش و تمدّد در پائين پشت و خاصره با تغيير كردن حال بول از حال طبيعى و عادت خبر مىدهد بعلّتى در كليه‌ها و غايت معدوم‌كننده رنگ خبر مىدهد بيرقان ( زردى بدن ) و زمانى طول كشد