كه گاه‌گاهى عالم‌گير شده و كشتارهاى دسته‌جمعى مىكرد ، به‌عوض همه ساله بر تعداد انواع بيمارىهاى اعضاى مختلف بدن افزوده مىشود و اين بيمارىها همين‌كه مزمن شد تصلب شرايين ايجاد مىكند و اصولا به‌طورىكه در كتاب‌هاى پزشكى مىنويسند : « بيمارىهاى مزمن چيزى جز تصلب شرايين نيست » و آن دانشمند دراين‌باره چنين مىگويد : بهاى سال‌هايى از عمر را كه به علت حذف بيمارىهايى چون تيفوئيد ، ديفترى ، آبله ، و با و غيره به غنيمت برده‌ايم بايد با رنج‌هاى درازى كه پيش از فرارسيدن مرگ به علت بيمارىهاى مزمن مىكشيم از نو بپردازيم . براى اينكه به مفهوم تصلب شرايين پى ببريم كافى است در نظر مجسم كنيم كه هر يك از اعضاى بدن از سلول‌هاى بىنهايت زيادى ساخته شده است كه دايما احتياج به مواد غذايى و آب دارند و اين مواد غذايى و آب بايد به وسيلهء لوله‌هاى بسيار باريك - كه رگ‌هاى شريانى باشند - به آن‌ها برسد . اگر اين رگ‌ها باز باشد سلامت و شادابى سلول‌ها تأمين است ولى اگر جدار داخلى اين لوله‌ها از يك جرم غليظ و غير قابل نفوذ شبيه به چرم يا سيمان پوشيده شده باشد ، غذا و آب نمىتواند به مقدار كافى در آن نفوذ پيدا كند و درنتيجه ، اعضاى بدن ضعيف شده و از عهدهء انجام وظايف و اعمال خود برنمىآيند و پژمردگى و خشكى و پيرى زودرس در سلول‌ها پيدا مىشود و اختلالاتى در اعمال اعضاى بدن بروز مىكند كه به صورت بيمارىهاى گوناگون تجلى مىكند و ما اين خشكى و پژمردگى و پيرى زودرس را در قيافهء مردم امروزه - كه از مزاياى تمدن درخشان جديد بهره‌مندند - به‌وضوح مىبينيم و هزاران اختلالات عضوى و ناراحتىهاى گوناگون بدنى و دردهاى بىدرمان را از آنان مىشنويم . اگر مطبوعات علمى و غير علمى جهان امروزه زنگ خطر را براى بيمارىهاى قلب و عروق و سكته‌هاى مهلك آنكه از عوارض تصلب شرايين هستند به صدا درآورده‌اند و اگر محافل پزشكى دنيا همه جا حتى در كتاب‌هاى رسمى كلاسيك كه در دانشكده‌هاى پزشكى تدريس مىشود اعلام كرده‌اند كه مرگ‌ومير از بيمارىهاى قلبى سال‌به‌سال افزايش پيدا