انواع صدمات ، كه غالبا نتيجه حوادث ماشينى ، صنعتى و خانگى است ، نظر دارد . او بايد اثر رژيم‌هاى نامناسب و ناقص را بداند . امروزه طبيب بيش از پيش ، با واكنش به تركيب‌هاى شيميايى جديد ، كه انسان براى نخستين‌بار در معرض آن‌ها قرار مىگيرد ، سروكار دارد . بسيارى از تركيبات شيميايى از لوازم ضرورى محيط در تمدن صنعتى جديد هستند و ساير مواد شيميايى ، به علت خواص درمانيشان به صورت دارو عرضه شده‌اند . به‌علاوه پزشك با تغييرات تطابقى كه در مادر ، هنگام آبستنى ، پيدا مىشود و نيز با اثرات انواع مختلف بيمارىها دژنراتيو ، كه بر اثر فرسايش قسمت‌هايى از مكانيسم بدن ، با بالا رفتن سن ايجاد مىشوند ، سروكار دارد . چون بدن انسان پيوسته در معرض محيطى متغير قرار دارد بايد آن را همچون يك سيستم باز در نظر گرفت ، اين موضوع آن را از قسمت عمده واكنش شيميايى و تغييرات خواص فيزيكى ماده ، كه مىتوان به صورت يك سيستم بسته در يك محيط ثابت و مشخص مورد مطالعه قرار داد ، مجزا مىكند . خواص و طرز كار يك سيستم بسته را بهتر مىتوان با مطالعات علمى بررسى كرد و اغلب مىتوان آن را برحسب محدوديت‌هايى كه قوانين دقيق طبيعى اعمال مىكنند ، توصيف كرد . دانشجو حتما با بعضى از اين قوانين ، مثلا قوانينى كه با اسامى دانشمندانى چون آووگادرو ، بويل ، دالتون ، گيلوساك ، هنرى ، هوك ، ژول ، نيوتون و اوهم توام است آشنايى دارد . زيست‌شناس‌هاى معدودى توانسته‌اند نام خود را با اين روش جاودانه سازند . ب - محيط درونى كه به نسبت ثابت است شايد معروف‌ترين اصل فيزيولوژى اصلى است كه براى نخستين‌بار ، در سال 1857 ، توسط كلود برنارد طى كنفرانسى در سوربون ، پاريس بيان شد :

--> - در مقابل حوادث و تحريكات به طريق مخصوصى عمل مىكند و به جاى آنكه ضايع شود تغيير حالت مىدهد و در برابر هر وضع تازه ، وسيله‌اى براى مواجهه با آن برمىانگيزد و در اين راه هدفى جز اين ندارد كه زندگى ما را تا حد ممكن طولانىتر كند . اين كيفيت عجيب و اين خودكارى دقيقى كه بايد بقاى آدمى را مرهون آن دانست ، تطابق نام دارد . تمام فعاليت‌هاى فيزيولوژيكى بدن خاصيت تطابقى دارند و بنابراين ، تطابق ، اشكال فراوان و صور متنوعى پيدا مىكند . مع‌هذا تمام آن‌ها را مىتوان به دو دسته تقسيم كرد : يكى داخلى يا بدنى و ديگر خارجى يا محيطى تطابق داخلى سبب ثابت ماندن محيط داخلى و روابط بافتى - هومورى و هم‌چنين موجب التيام خودبه‌خود بافت‌هاى مجروح و درمان بيمارىها مىشود و همبستگى اندام‌ها را تأمين مىكند . تطابق خارجى فرد را با دنياى فيزيكى و محيط روانى و اقتصادى وى سازش مىدهد و باوجود شرايط نامساعد محيط ، ادامه زندگى را براى او ممكن مىسازد . اعمال تطابقى با اين دو شكل خود ، در هر لحظه از حيات عمل مىكنند و بقاى ما را سبب مىشوند .