در آن منطقه به اين دختران غذايى داده شد كه هر روز به اندازه 2800 الى 3000 كالرى حرارت ايجاد مىكرد و اين رژيم از حيث مقدار مواد سفيده‌اى ، چربى ، قندى و هم‌چنين ، از لحاظ مواد معدنى و ويتامين‌ها كاملا متعادل بود . به نصف اين دختران ، علاوه بر جيره غذايى مزبور ، قبل از هر ناهار و شام 150 گرم ؛ يعنى در هر روز 300 گرم آب انگور دادند . پس از سه هفته اقامت در آنجا ، حالات زير در دختران مشاهده شد : 1 . حال عمومى اين دختران ( اعم از آن‌هايى كه آب انگور خورده يا نخورده بودند ) به‌طور چشم‌گيرى بهتر شد . كارهاى فكرى آنان دقيق‌تر ، حافظه آن‌ها بيشتر و مهارت كارهاى دستى ايشان كامل‌تر شد ( زيرا عموم اين دختران ، بدون استثنا از رژيم‌هاى غذايى كامل و متعادل بهره برده بودند ) . 2 . تعداد گلبول‌هاى قرمز خون در دخترانى كه اضافه بر رژيم معمولى عمومى ، آب انگور هم مىخوردند ، 40 درصد و در ديگران 25 درصد افزوده شده بود . 3 . مقدار هموگلوبين در دخترانى كه از آب انگور استفاده مىكردند تا 40 درصد و در ديگران تا 30 درصد اضافه شد . 4 . وزن بدن دخترانى كه آب انگور مىخوردند از نيم كيلو تا 3 ، 5 كيلو و در ديگران از نيم كيلو تا 3 كيلو افزوده شد ؛ به‌عبارت ديگر ، ميزان متوسط ازدياد وزن بدن در دخترانى كه آب انگور مىخوردند 2 ، 3 كيلو و در ديگران 8 ، 1 كيلو بود . اين اختلافات فاحش را ، كه با افزودن فقط روزى 300 گرم آب انگور به جيرهء غذايى دختران مزبور پيدا شده بود ، چگونه مىتوان تفسير كرد ؟ مطمئنا در وهله نخست مىتوان به اين توجه كرد كه يك ليتر آب انگور 900 كالرى حرارت ايجاد مىكند ، پس دخترانى كه هر كدام روزانه 300 گرم آب انگور مىخورده‌اند 300 كالرى حرارت اضافى در بدنشان به وجود مىآمد . در عين حال ، مىدانيم ارزش نيرودهندهء آب انگور ، به علت وجود مواد قندى در آن است ( به‌طور متوسط ، در هر ليتر آب انگور ، 170 گرم مواد قندى موجود است ) و اين مواد قندى ، از يك سو انرژى بدن را زياد مىكند و از سوى ديگر به علت ذخيره شدن چربىهاى بدن ، باعث فربه شدن شخص