مرور يك مطالعه دربارهء خواص آنتىبيوتيك در اسانس آويشن 1 . سوش‌هاى مورد آزمايش : باسيل‌هاى سالمونلا ، شيگلا ، كلى باسيل و استافيلوكوك را انتخاب كرده و هر يك را در آبگوشت غذايى جداگانه كشت داديم . 2 . تهيه اسانس از آويشن ، به وسيلهء بخش شيمى انجام گرفت و پس از كنترل براى آزمايش به كار برده شد . 3 . چون اسانس سبك‌تر از مايع آبگوشت است و در سطح لوله قرار مىگيرد در اين آزمايش به جاى آبگوشت از آگار غذايى كه جامد است ، استفاده كرديم . به‌اين‌ترتيب كه آگار غذايى را ذوب كرده و آن را در سه تشتك ، هر يك به اندازه ده ميلىليتر ريختيم . قبل از سرد شدن آگار ، به تشتك اول يك صدم ميلىليتر ، به تشتك دوم دو صدم ميلىليتر و به تشتك سوم پنج صدم ميلىليتر اسانس آويشن اضافه كرده با آگار خوب مخلوط كرديم . پس از سرد شدن ، از كشت باكترىهاى مورد آزمايش در روى تشتك‌ها كشت كرديم و مدت 24 ساعت در گرمخانه ، در دماى 37 درجه گذاشتيم . 4 . نتيجهء آزمايش نشان داد كه هيچ‌يك از باكترىهاى چهارگانه رشد نكرده‌اند و باكترىهاى كشت داده شده توسط اسانس آويشن كشته شده‌اند . نتيجه : آزمايش‌هاى انجام‌شده بر روى اسانس آويشن ، نشان داد كه اسانس آويشن داراى قدرت ضد ميكروبى قوى است به‌طورىكه حتى يك‌صدم ميلىليتر از آن مخلوط با ده ميلىليتر محيط غذايى ، قادر است از رشد باسيل تيفوئيد و باسيل ديسانترى و كلى باسيل و استافيلوكوك بيمارىزا جلوگيرى كند .