طبقه‌بندى نوع دارو برحسب نوع اثر ؛ به اين معنى كه اگر پزشك بخواهد فقط آب بدن از كليه‌ها دفع شود ، چه مدراتى بايد تجويز كند و درصورتىكه بخواهد فقط كلرورها را دفع كند ، كدام مدرها را ، هم‌چنين اگر منظور دفع اوره يا اسيد اوريك باشد ، چه مدراتى بايد تجويز كند و شرح جزئيات هر يك از آن‌ها را با كليه داروهايى كه در آن رده قرار گرفته‌اند ، بيان مىكند . « 1 » در نخستين رده كه مدرهاى آب را شرح مىدهد چنين مىنويسد : مدرهاى آب عبارت‌اند از آب ، مدرهاى اسموتيك ( املاح معدنى ، قندها ، اوره ، محلول‌هاى كلوئيد ) ، الكل . سپس به شرح فردفرد آن‌ها مىپردازد و در توصيف مدرهاى اسموتيك همين‌كه به املاح معدنى مىرسد ، گياهان مدر را شرح مىدهد . نتيجه آنكه گياهان مدر را در ردهء مدرهاى آب قرار مىدهد كه به علت وجود املاح معدنى در آن‌ها مقدار دفع ادرار زياد مىشود . در ابتداى شرح مدرهاى آب نيز مىنويسد : آب ، مدر دلخواه است و براى تسهيل آشاميدن آن ، ممكن است به اشكال زير استعمال شود . ليموناد يا آب‌ميوه‌هاى آبدار ( مخصوصا آب هندوانه كه به‌علاوه گلوكز نيز دارد ) . براى مزيد اطلاع خوانندگان لازم است عين مطالبى كه با عنوان « گياه‌هاى مدر » در آن كتاب درج شده است ، نقل كنيم و آن اين است : گياه‌هاى مدر - گياه‌هايى كه داراى مقدار زيادى املاح پتاسيم و يا گلوكز مىباشد و آن‌ها را گياه‌هاى مدر مىخوانند ، بيشتر در سابق به شكل هيدروله ( مانند جوشانده يا دم‌كرده به غلظت

--> ( 1 ) . براى جلب توجه خوانندگان عزيز ، به طول و تفصيلى كه در كتاب فارماكولوژى پزشكى گيتى داده شده است ، در اينجا شماره صفحه‌هايى را كه مربوط به هر كدام از مدرهاست ، ذكر مىكنيم ( توجه به اين نكته ضرورى است كه صفحات كتاب بزرگ بوده و هر صفحهء از آن مطابق با دو صفحه از كتاب‌هاى عادى است ) : مدرهاى آب ، ص 415 . مدر كلرور ، ص 419 . مدرهاى املاح ، ص 426 . مدرهاى اوره ، ص 431 . مدرهاى اسيد اوريك ، ص 432 .