است كه به حساب نمىآيد . ماتياس دو وال « 1 » ، كه يكى از معروف‌ترين فيزيولوژيست‌هاى نيمهء سوم قرن نوزدهم است ، ضمن شرح عمل عضلات تنفسى مىنويسد : عمل كليه عضلات تنفسى را به سهولت و با مشاهده مستقيم مىتوان تعيين نمود مگر عضلات ميان‌دنده‌اى را كه براى تعيين آن ما بين فيزيولوژيست‌ها در هر عصر و زمانى مباحثات شديد درگرفته است . و باز مىنويسد : در سال 1843 ميلادى بين « 2 » و مسيا « 3 » ليست عجيبى از عقايد دانشمندان ، راجع به اعمال عضلات ميان‌دنده‌اى منتشر نمودند ، تمامى اين عقايد از ده متجاوز بوده و جمع كثيرى از فيزيولوژيست‌ها مدافع و پيرو هر يك از آن‌ها بودند . از سال 1843 به بعد نيز فيزيولوژيست‌هاى ديگر در اين مباحثات شركت كردند ولى كليهء بحث‌ها تاكنون بىفايده بوده و نتيجهء قاطعى از آن‌ها به دست نيامده است . سافى « 4 » اين عقايد را خلاصه و به شش دسته تقسيم كرده است « 5 » : عقيدهء اول - عضلات ميان‌دنده‌اى خارجى و داخلى ، همه شهيقى هستند . عقيدهء دوم - كليهء اين عضلات زفيرى هستند . عقيدهء سوم - عضلات ميان‌دنده‌اى خارجى زفيرى و داخلىها شهيقى هستند . عقيدهء چهارم - عضلات ميان‌دنده‌اى خارجى شهيقى و داخلىها زفيرى مىباشند . عقيدهء پنجم - عضلات ميان‌دنده‌اى خارجى و داخلى در عين حال هم شهيقى و زفيرى مىباشند . عقيدهء ششم - عضلات ميان‌دنده‌اى در حركات شهيقى و زفيرى عمل فعالى انجام نمىدهند بلكه به‌منزلهء پردهء بىحركتى هستند . اين اختلاف عقايد تا قرن بيستم باقى بود . در اين قرن به سبب ترقى علوم ، كالبدشناسان و فيزيولوژيست‌ها به آلات و ادوات مكانيكى و الكتريكى متوسل شده و كوتاه شدن عضلات را

--> ( 1 ) . Mathias Duval ( 2 ) . Bean ( 3 ) . Maissiat ( 4 ) . Saffey ( 5 ) . در اينجا ماتياس دووال هر يك از اين 6 عقيده را به تفصيل شرح مىدهد . ما براى رعايت اختصار ، فقط به ذكر تيترهاى آن اكتفا كرديم .