بيمارىها انجام مىدهد ، در ساير موارد ، يعنى تقريبا در اكثريت بيمارىها ، پزشك بايد به وسيلهء آزمايش‌هاى بالينى بيمارىها را تشخيص دهد . ولى متأسفانه در حال حاضر كه تمام توجه پزشكان به وسايل پاراكلينيك معطوف است و پزشكان مىخواهند راحت و آسوده ، صرفا از روى ورقه‌هاى آزمايشگاهى و راديولوژى و . . . تشخيص بيمارىها و سرنوشت بيماران را معلوم كنند ، استفاده از آزمايش‌هاى بالينى ، عملا براى آنان مقدور نخواهد بود ؛ زيرا به‌نسبتى كه پيشرفت علوم ، استفاده از آلات و ادوات را به‌طور روزافزون براى تشخيص بيمارىها ، در اختيار پزشكان گذاشته درست به همان نسبت ، آنان را از دقت در وضعيت و حالت شخص بيمار و مشاهده دقيق علايمى كه مستقيما با حواس پنجگانه قابل درك است ، بازداشته است . ملاحظه ورقه آزمايش‌هاى آزمايشگاهى و راديولوژى و . . . جانشين مغز متفكر پزشكان براى تشخيص بيمارىها شده و قهرا در ميان اين‌همه وسايل مصنوعى فكر آنان كم‌وبيش خمود و بدون فعاليت باقى مىماند ؛ همان‌طور كه در زندگى مدرن ، بدن ما به سبب استفاده دايم از وسايل نقليه راحت و سريع السير ، تنبل شده است و از فعاليت‌هاى حياتى ناشى از پياده‌روى و حركات بدنى باز مىماند . بنابراين ، محافل پزشكى دنيا بايد آزمايش‌هاى بالينى را براى تشخيص بيمارى ، به عنوان يك اصل اساسى بپذيرند و پزشكان دنيا بايد هرچه زودتر حواس پنجگانه خود را براى ورزيدگى در تشخيص بيمارىها از راه آزمايش‌هاى بالينى تمرين و پرورش دهند ولى متأسفانه ، پزشكان ايرانى چنين مطالبى را به سهولت قبول نخواهند كرد ، نخست به علت آنكه كسانى از روى تعصب جاهلانه خواهند گفت در قرن اتم و عصر موشك با پيشرفت‌هاى شگرف پزشكى ، نمىتوان ابزارهاى پاراكلينيك را كنار گذاشت و به عهد جاهليت برگشت و فقط به وسيلهء مشاهدهء قاروره و گرفتن نبض ، بيمارىها را تشخيص داد ، همان‌طور كه نمىتوان اتومبيل را كنار گذاشت و با گارى مسافرت كرد . اگر به ديده انصاف بنگريم خواهيم ديد كه اين طرز استدلال ، سفسطه‌اى بيش نيست . بشر متجدد كنونى با ظواهر فريبنده تمدن جديد خو گرفته و به حدى تنوع و تجدد را به عنوان اصل زندگى پذيرفته است كه نه تنها برگشتن به قهقرا ، بلكه حتى نگريستن به پشت