و بيمارى كم‌خونى هموليتيك » نگارش آقاى دكتر احمد آژير ، رئيس بخش دانشكدهء پزشكى ، درج شده است . سولفاميدها كه جزء آنتىبيوتيك‌ها محسوب مىشوند ، عموما ، باعث كم‌خونى مىشوند ، به‌طورى كه مىتوان گفت ضرر اين داروها به‌طور مسلّم از منفعت آن‌ها بيش‌تر است و به اين جهت ، كم‌كم از رواج آن‌ها كاسته شده است و امروزه در كشورهاى متمدن ، خيلى بااحتياط آن‌ها را تجويز مىكنند . اينك ، قسمتى از اين مقاله را در اينجا نقل مىكنيم : « خوشبختانه ، اخيرا به علت كم شدن استعمال سولفاميد ، مضارّ آنكه از همه مهم‌تر كم‌خونى هموليتيك بود كم‌تر ديده مىشود ولى بين سال‌هاى 47 - 1944 كه اين داروها زياد مصرف مىشد ، بيمارى مزبور هم شايع بود و بيش‌تر پس از خوردن سولفوپيريدين ديده مىشد كه سه روز پس از استعمال دارو كم‌خونى ظاهر مىشود . ضمنا ، بايد توجه داشت كه بسيارى از داروها و مواد شيميايى هستند كه هرچند به ميزان كافى هم تجويز شوند در برخى از بيماران توليد كم‌خونى مىكنند و حتى گاهى و لو به ميزان كم خورده شوند سبب كم‌خونى مىشوند » . ضرر سولفاميدها منحصر به كم‌خونى نيست بلكه چنان‌كه در كتب مفصل و جديد پزشكى مندرج است ، پيدايش بسيارى از پولى نوريت‌هاى امروزى - كه كرخ شدن ، بىحسى ، گزگز ، مورمور اعضاء و زود خواب رفتن دست و پا و درد و ناراحتى در نقاط مختلف بدن از علايم آن است - بر اثر مصرف و رواج سولفاميدها در عالم پيدا شده است .