داروها را دانشمندان اروپا و آمريكا كشف كرده‌اند و ما لااقل بايد در تجويز آن‌ها پيرو عقايد آنان باشيم . در اروپا و آمريكا محال است به اين بىبندوبارى اين داروها را به كار برند ، زيرا افراط در مصرف آن‌ها ، مخصوصا اگر در غير مورد تجويز شوند ، صرف‌نظر از ضرر مالى و بهاى گزاف اين داروها كه بر بودجه ضعيف و فقير مردم تحميل مىشود ، زيان‌هاى جانى غير قابل جبرانى نيز براى افراد بشر تاكنون به بار آورده است . براى اينكه مدرك محكم و قاطعى به عامهء مردم ارائه شود تا صحت مطالب بالا تأييد شود توجه خوانندگان عزيز را به مقاله‌اى با عنوان « آنتىبيوتيك‌ها در عفونت‌هاى دستگاه تنفس » كه در يكى از مجلات طبى آمريكا به نام مجله اتحاديه پزشكى آمريكا « 1 » نوشته شده و ترجمهء آن در مجله دانشكده پزشكى ، شمارهء 4 ، دى ماه 1332 درج شده است ، جلب مىكنم : قبل از شروع معالجه بايستى بيمارى را به دقت تشخيص داده و نوع ميكروب آن را تعيين كرد تا بتوان آنتىبيوتيك مناسبى كه بتواند ميكروب مورد نظر را مضمحل كند انتخاب كرد . عدم مطالعه و دقت در انتخاب آنتىبيوتيك‌ها سبب مقاومت ميكروب‌ها مىشود . تا پايان سال 1951 ، شصت درصد ميكروب‌ها نسبت به پنىسيلين ، 25 درصد نسبت به ارئوميسين و تراميسين و 17 درصد نسبت به كلروميستين مقاوم شده بود . به اين ترتيب ، سال به سال بر تعداد ميكروب‌هاى مقاوم افزوده مىشود . در بعضى موارد حتى آنتى بيوتيك‌ها باعث مىشوند كه بعضى از ميكروب‌ها در دستگاه تنفس رشد بيشترى كنند ، مثلا ، نژاد مخصوصى از استافيلوكوك طلايى در حين معالجه با پنىسيلين رشد بيش‌ترى مىكند . . . و در صفحه 238 مىنويسد :

--> ( 1 ) . The Journal of the American Medical Association