پزشكى و پزشكان و متخصصان بهداشت مربوط است . به اين جهت ، يكى از وظايف اصلى و اساسى عموم پزشكان دنيا و مخصوصا متخصصان بهداشت اين است كه همواره آمار بيمارىها و تعداد نسبى آن‌ها را در جوامع بشرى مورد توجه خاص و مطالعهء دقيق قرار دهند و مراقب باشند اگر تعداد بعضى امراض در جامعه زياد شود ، فورا در مقام تحقيق برآيند و علت آن را كشف كنند و به رفع آن بپردازند . مثلا بايد دانسته شود كه آيا زخم معده يا مرض قند و ازدياد فشار خون ، امروزه ، در بين مردم بيش‌تر رواج دارد يا 50 سال قبل و 100 سال قبل ، اگر امروز بيش‌تر بود درصدد مطالعه برآيند و علل آن را بيابند و به هر ترتيب كه شده با آشنا ساختن مردم با اصول و مقررات بهداشتى ، براى مبتلا نشدن آنان به اين قبيل بيمارىها ، نشر يك سلسله حقايق كه اطلاع دادن آن‌ها براى جامعه لازم است و با متوجه كردن مقامات مسئول بهداشتى كشور به خطرات ازدياد روزافزون اين بيمارىها ، اقدامات پيشگيرانه را به نحو مطلوب انجام دهند . چنان‌كه همه مىدانند ، اصولا ، كار وزارت بهدارى همين پيشگيرى و مبارزه با علت بروز بيمارىها است نه معالجهء امراض و اين مسئله آن‌قدر مهم است كه به جرأت مىتوان گفت اگر يك نفر پزشك روزى 2 ساعت وقت خود را به مطالعه و تحقيق در اطراف چگونگى پيدايش و وفور بيمارىها در جامعه و طرز جلوگيرى از بروز آن‌ها صرف كند ، وجود او براى جامعه مفيدتر از آن خواهد بود كه روزى 10 ساعت به معالجهء بيماران بپردازد . براى تأييد اين مطلب مىتوان لاوران ، ميكروب‌شناس معروف فرانسوى ، را مثال زد كه در پرتو وجود او ، ميكروب مالاريا و ناقل مرض كشف شد و با خشكاندن باتلاق‌ها در اكثر نقاط دنيا ، امروزه مالاريا در نقاط مزبور ريشه‌كن شده است و اين ، يكى از بزرگ‌ترين خدمت‌ها به جامعه بشرى محسوب مىشود .