با وجود اينكه دانشجويان و پزشكان ، اين مطالب و ده‌ها نظير آن‌ها را در كتاب‌ها مىخوانند و مقالات گوناگونى مربوط به ضرر داروهاى امروزى ، در مطبوعات مطالعه مىكنند ، با اين همه ، به علت تبليغات وسيع و دامنه‌دارى كه مرتبا همه روزه سازندگان داروها انجام مىدهند ، پزشكان معمولا ، خوش‌بينى عجيبى نسبت به كليه داروها پيدا كرده ، از خطرات آن‌ها غافل مىمانند . تاكنون ، در هيچ‌يك از كشورهاى جهان ، نه سازمان نظام‌پزشكى ، نه وزارت بهدارى و نه دانشكده‌هاى پزشكى ، به هيچ وجه ، نتوانسته‌اند وضع طبابت و داروسازى را اصلاح كنند ، زيرا اين يك بلاى همگانى است و اصلاح واقعى جز از راه دين و ايمان امكان‌پذير نيست . در آن اعصارى كه تمدن اسلامى نيمى از جهان متمدن قديم را زير پرچم گرفته بود و در پرتو تعاليم عاليه اسلام مردم دين و ايمان داشتند ، پزشكان نيز مانند ساير افراد همواره هنگام درمان بيماران ، خدا و وجدان پاك را در نظر گرفته و عبارت « الطبيب ضامن » را شعار خود قرار مىدادند . با وجود اين ، براى تذكر به پزشكان ، بعضى دستورهاى اخلاقى در كتب طب قديم ذكر شده است ؛ از جمله مىنويسند : طبيب اگر مريضى داشته باشد كه در تشخيص مرض او مشكوك باشد ، البته با اطباى دانشمند مجرب مشورت كند ؛ اجتماع مرضى را كمال طبابت نداند . طبيب بايد روزى سه چهار مريض از روى كمال دقت ببيند ، بعد در فكر آن‌ها باشد تا روز ديگر . امروزه ، به علت بسط مكتب مادى در سراسر جهان ، پزشك نيز يك فرد از افراد بشر است و نمىتواند از تأثير سوء محيط زندگى بر كنار بماند . از آن معنويت ايده‌آل و صفات عالى اخلاقى ، كه پزشكان قديم به آن متخلق بودند ، محروم مانده است و ما آثار تأسف‌بار آن را همه جا ، حتى در كتاب‌هاى كلاسيك پزشكى نيز مىبينيم ، از جمله همين داروهاى سمپاتيكوميمتيك كه براى درمان آسم به كار مىروند و ما خطرات و عواقب وخيم تجويز افراطى و نابه‌جاى آن‌ها را ذكر كرديم . پزشكان به جاى دقت و موشكافى و احتياط در