روانپزشكان دانشگاه « اورگون » 8200 نفر از بيمارانى را كه وضع جسمى آن‌ها خوب و استعداد دماغيشان در حد ميانگين بود و در عين حال ، از پريشان‌حالى شكايت داشتند ، مورد مطالعه قرار دادند . از 7500 نفر بيمارى كه با اين قرص‌ها معالجه شده بودند ، 374 نفر به ناراحتىهاى شديدى - كه عكس العمل حساسيت‌هاى كبدى بود - مبتلا شده بودند . 1700 نفر ديگر از آن‌ها رفتار و اخلاقشان ، به‌كلى ، عوض شده ، حالت زشت و بدى به خود گرفته و 827 نفر ديگر ، كاملا ، تغيير شخصيت داده ، سخت و خشن شده بودند . در سال 1961 ، پروفسور ميشل گولتيه و ايتن فورنيه كه مديريت مؤسسه ضد سموم فرناندويدال را به عهده داشتند ، در مجله پراتيسين اين‌طور نوشتند : اين قرص‌ها ، اغلب اوقات ، نتايج ثانوى نامطبوعى به دنبال دارند ، از قبيل اختلالات عصبى ، ناراحتىهاى حساسيتى ، حالات عصبى ، لرزش ، بىنظمىهاى شريانى ، تهوع ، سرگيجه و از بين رفتن تمايلات جنسى ، در 1964 ، پرفسور فورنيه ، مجددا ، در مجلهء « گازت مديكال دو فرانس » ، اين‌طور مىنويسد : تجويز آزادانه و بدون قيد و شرط قرص‌هاى مخدر و مسكن به وسيله مردم عواقب بسيار وحشتناكى به دنبال دارد كه از جمله خواص آن‌ها ايجاد عادت است . ژان بار ، استاد دانشگاه بروكسل ، مىگويد : بيمارانى كه به خوردن قرص‌هاى مزبور عادت كرده‌اند به هيچ وجه نمىتوانند از خوردن آن‌ها صرف‌نظر كنند و اگر به ترك آن‌ها پردازند عوارض ناراحت‌كننده‌اى در آن‌ها پيدا مىشود كه غالبا ، شديد و خطرناك است . چنان‌كه دكتر سيريل كوپرنيك ، روانپزشك عالىقدر ، در بيمارستان سالپتريه پاريس ، بعد از يك سرى آزمايش ، به اين نتيجه رسيد كه قطع قرص‌هاى مزبور منجر به تشنجات شديد كشنده خواهد شد . گاهى نيز عوارض ديگرى از قطع داروهاى آرام‌بخش پيدا مىشود ، از جمله در بيمارستان فرناندويدال روزى به بيمارى برخوردند كه حالت افراد