مقدمه مدتى بود كه به عنوان متخصص بىهوشى فارغ التحصيل شده بودم . ده سال تحصيل طب آلوپاتى ، هنوز ، اعتماد و اطمينان كافى را براى درمان بيماران در من ايجاد نكرده بود . ازاين‌رو ، تصميم گرفتم دربارهء موضوعاتى كه از ديرباز در گوشه ذهن مشغولم مىداشت ، به مطالعه بپردازم . هميشه معتقد بودم عشق و ايمان كارساز است ، بنابراين ، به مطالعه و تحقيق دربارهء آنچه به آن علاقه داشتم ، پرداختم . در اين مطالعات ، با فلسفه سهروردى و تقسيم‌بندى او دربارهء اجزاى تشكيل‌دهندهء انسان آشنا شدم . براى تكميل اطلاعاتم ، به طبيعيات ابن سينا نياز داشتم و آنجا بود كه درى جديد به رويم باز شد . با مطالعهء عقايد ابن سينا ، با اصول طب سنتى ايران آشنا شدم . با گذشت زمان كوتاهى ، احساس كردم نگاهم به علم پزشكى از نو دگرگون شده است . بايد عميق‌تر شد . . . با جست‌وجو در متون قديم ، به اهميت كتاب ذخيره خوارزمشاهى پى بردم . اتفاق ! ( كه من آن را دست هدايت‌گر مىدانم ) كتاب ذخيره خوارزمشاهى حكيم بزرگ ، سيد اسماعيل جرجانى ( به تصحيح و تشريح مرحوم دكتر جلال مصطفوى ) را جلوى رويم گذاشت . مطالب سيد اسماعيل با نگرش و تشريح دكتر مصطفوى برايم حيرت‌آور و لذت‌بخش بود . دكمه را زدم ، رايانهء ذهنم بايد از نو پرداخته مىشد .