پيدايش بيمارىهاى روانى موجود است . زندگى امروز ما عيب اصلى و بزرگى دارد كه هنوز بر ما پوشيده مانده است در شرايطى كه تمدن جديد ايجاد كرده فعاليت‌هايى كه حقيقتا خاصهء آدمى است بد رشد مىكند و ناقص مىماند و به نظر مىآيد كه در ميان عجايب تمدن جديد شخصيت آدمى راه زوال مىپويد . از آنچه تاكنون در اين بخش ذكر كرديم معلوم مىشود كه روز به روز امراض جسمى و روحى در اجتماعات بشرى زيادتر مىشود . اكنون چند كلمه نيز بايد راجع به افرادى كه بيمار نيستند و به كارهاى روزانهء خود اشتغال دارند بحث كنيم . كسانى كه در مؤسسات دولتى و ملى به شغل ادارى مشغول‌اند ، افرادى كه به كسب و كار و امور حرفه‌اى مختلف مىپردازند ، بازرگانان ، پيشه‌وران ، صنعتگران ، آموزگاران ، كارگران و كارفرمايان ، برزگران ، سربازان و افسران و خلاصه تمام طبقات مردم را در اجتماعات امروز اگر از نظر سلامتى مورد بررسى قرار دهيم ، خواهيم ديد ميليون‌ها نفر از اين افراد كه ظاهرا سالم به نظر مىرسند در حقيقت ، بيمارند ، منتها ، اين‌ها بيمارانى هستند كه با اختلالات بدنى و ناراحتى خود سازش كرده و از ناچارى دم فروبسته‌اند و شكايت از وضع مزاجى خود نمىكنند و به مطب اطبا هم مراجعه نمىكنند زيرا اگر قرار شود براى معالجه به پزشك رجوع كنند بايد تا آخر عمر ، همه‌روزه به دارو و درمان بپردازند . اين افراد كه اكثريت مردم را در هريك از كشورهاى دنيا تشكيل مىدهند و تعداد آن‌ها سر به ميليون‌ها مىزند ، نه جزء بيماران محسوب مىشوند و نه سالم هستند و موقعى آمار صحيح آن‌ها از نظر سلامتى و بيمارى معلوم خواهد شد كه رفراندمى به عمل آيد و از عامهء مردم سؤال شود آيا شكايتى جزيى يا كلى از وضع مزاجى خود دارند يا خير و آن‌وقت است كه به قول دكتر گيلرداوزر : « ميليون‌ها نفر مبتلا به بىخوابى هستند و براى رفع آن قرص‌هاى خواب‌آور مىخورند و با خوردن آن عمر را كوتاه مىكنند » و به قول فيسنژر پزشك معروف فرانسوى : « يبوست