يافته و نقل كرده‌ام تا از ترجمه در ترجمه كه بالمال منجر به دورى بيش از حد مطلب از اصل مىگردد اجتناب شده باشد ، على الخصوص كه به هنگام مطالعهء كتاب معلوم گرديد در ترجمهء متون فارسى به انگليسى حق مطلب چنان كه بايد و شايد ادا نشده است ، اما متاسفانه انجام اين كار دشوارىهائى براى من پيش آورد كه در به دو امر هيچ تصورش را هم نمىكردم بدين معنى كه در اين كتاب ، بر خلاف كتاب تاريخ پزشكى ايران ، به هنگام نقل مطلب از كتب قديمى و خطى پزشكى فارسى نه تنها هيچ اشاره‌اى به اين موضوع نشده است كه مطلب مزبور از چه قسمت يا چه بابى از كتاب مورد استناد نقل گرديده است بلكه گاهى اوقات حتى اسم كتاب هم ذكر نشده است و به اين ترتيب براى يافتن هر مطلب نقل شده‌اى گاهى لازم مىشد تمام كتاب خطى مورد استناد مطالعه شود و احيانا مطالب چند نسخه باهم تطبيق گردد تا نكتهء مورد نظر به بيشترين ميزان ممكن دور از سهو و اشتباه نقل بشود ، و در مواردى هم كه ماخذ ذكر نگرديده بود مجبور شدم كتب متعددى را مرور نمايم تا آنچه را كه مورد نظر نويسنده بوده است بيابم . در اينجا ذكر يك نكته ديگر را هم ضرورى مىدانم و آن اينكه نويسنده در برخى موارد به كتب و مدارك منحصر به فردى كه فقط در اختيار خودش بوده است استناد جسته و مطالبى را نقل كرده است كه دستيابى به اصل آن‌ها به هيچ صورتى براى من ميسر نگرديد تا بتوانم عين مطلب اصلى را بازنويسى نمايم . در اين‌گونه موارد بالاجبار به ترجمهء آن مطلب اكتفا كرده‌ام كه اميد است مورد عفو خوانندگان قرار بگيرد . در مورد معادل‌هاى فارسى لغات پزشكى فرهنگ پزشكى آقايان دكتر يعقوب احدوت ، دكتر على طهمورثى و دكتر كامران مورد استفاده قرار گرفته است . م - جاويدان تهران ، مهر ماه 1357