عبد الحسين بن محمد حسن طبيب تبريزى
58
مطرح الأنظار في تراجم أطباء الأعصار وفلاسفة الأمصار ( فارسى )
صاحب تدرب و معرفت بوده و بصنعت كيميا و عمل آن زياده از حدّ ممارست داشته چنانچه اين شغل ويرا از مشاغل ديكر باز داشته بود وفاتش در شهر بلنسيهء اندلس « 3 » سال چهار صد و پنجاه و شش هجرى ( 456 ) اتفاق افتاد ( و له كتاب فى ان الماء لا يغذو ) 2 1 ابن ربن الطبيب الطبرى هو ابو الحسن على بن سهل بن ربن الطبرى * ابن النديم كاتب بغدادى ابن ربل بلام ضبط كرده مولد و منشأ آن حكيم طبرستان بوده و ابو بكر محمد بن زكرياى رازى مشهور مؤلف كتاب حاوى طب را پيش وى تحصيل نموده و در عهد معتصم عباسى بشرف اسلام نايل و در عهد متوكل از جملهء ندماى دربار خلافت گرديد و در علم طب و فلسفه و ديكر علوم مهارت فوق الغايه داشت سال وفاتش معيّن نيست آنچه از كتب تواريخ برميايد در سنه خمس و ثلاثين و مأتين ( 235 ) در قيد حيات بوده كتاب ( فردوس الحكمه ) و ( تحفة الملوك ) و ( كتاب كناش الحضره ) و كتاب ( منافع الاطعمه ) و كتاب ( ترتيب الاغذيه ) از تأليفات آن حكيم خردمند مىباشد و در بعضى از كتب طبى ( كتاب الحجامه ) و كتاب ( حفظ الصحه ) نيز از تاليفات آن حكيم اريب به نظر رسيد * 2 1 ابن رشد الطبيب القرطبى هو ابو الوليد محمد بن احمد بن محمد بن رشد مولد و منشأ او قرطبه و در علم فقه و حديث و فنون حكمت بخصوص طب نادرهء روزكار خويش بود و در نزد ابو يوسف يعقوب بن يوسف بن عبد المؤمن ملقب بمنصور كه از حكمرانان اندلس بود مكانت بىاندازه داشت و در نزد وى با عزت و سرور بىنهايت بسر مىبرد تا آنكه روزى منصور بانحكيم غضب نموده و حكم بتبعيد وى فرمود و او را به اقامت ( يسانه ) كه در نزديك قرطبه است امر كرد و او تا مدتى مغضوبا در آن مكان توقف نمود بعد از چندى منصور بسر لطف آمده حكيم را احضار بدار الخلافه فرمود و اين واقعه در سنه پانصد و نود و پنج ( 595 ) هجرى اتفاق افتاد كويند سبب غضب منصور بابن رشد حكيم ترويج حكمت فلسفه و علوم اوايل كه با قانون شرع مخالفت داشت و سبب اضلال خلايق مىشد بوده و برخى نوشتهاند كه بسبب تكبرى بود كه محض
--> ( 3 ) بلنسيه بسين مهمله مكسوره و باء خفيفه از بلاد مشهوره اندلس است و اين شهر را بعد از آنكه دول اروپ از دست اسلاميان خارج كردهاند به ( ولنسه ) VALENCE معروف شده ( لمؤلفه )