عبد الحسين بن محمد حسن طبيب تبريزى
126
مطرح الأنظار في تراجم أطباء الأعصار وفلاسفة الأمصار ( فارسى )
ترجمهء احوال آن حكيم را چنين نوشته كه پدر وى ميرزا على رضا و جدّش ميرزا مهر على و پدر ميرزا مهرعلى ميرزا كوچك و پدر او حكيم داود بوده تماما از اعاظم و اكابر اطبا و حكما مىباشند حكيم مزبور در شهر اصفهان متوطن بوده بعزم زيارت عتبات عاليات از آن بلد سفر اختيار كرد شبى از قافله دور افتاد و راه را گم كرد پس از يأس دست توسل بعروة الوثقاى جناب ولايت ماب زد سوارى آشكار شده راه را به او بنمود و قرآن كوچكى به او هديه فرمود « » پس از زيارت كربلا به زيارت نجف رسيد در عالم رؤيا حضرت شاه اوليا را ديد كه به او فرمود زيارت تو مقبول است به زودى راه خراسان گير كه امورات روضهء مطهره و خدمات بقعهء منوّرهء فرزندم على بن موسى الرضا عليه التحية و الثنا را به تو سپردم چون از خواب بيدار گشت زيارت مشهد مقدس را عازم شد چون به شهر مشهد مقدس رسيد در مدرسهء پايين پاى مبارك در حجرهء منزل گزيد و در آنجا مشغول تدريس و عمل طبابت گرديد و آن اوقات اوان ايالت نادر سلطان بن شاهرخ شاه بن رضا قلى ميرزا بن نادر شاه بود در اندك زمان معروف اين و آن و معالجات نيكش مشهور اكابر و اعيان كرديد و مرجعيّت عوام و خواص حاصل كرد در اين بين يكى از خادم باشيان حرم وفات نمود چون وارثى نداشت منصب او را بحكيم واكذار كردند كمكم در آن آستان ملايك پاسبان ترقى نموده تا بمقام توليت نايل كرديد و در اوان توليت نيز بمعالجات مرضى مىپرداخته ضعفا و فقرا را از مال مختص خود مجانا دوا و غذا مىداد طبيبى بود حاذق و جميع تدابيرش موافق در علم و عمل پزشكى مشتهر و از غالب علوم معقوله و منقوله بهرهور بود و بر مسلك عرفان سلوك مىفرمود « » وفات آن طبيب هنرمند در سنه ( 1216 ) هزار و دويست و شانزده اتفاق افتاد نه ( 9 ) فرزند رشيد كذاشت كه هريك در اين آستان بعملى مشغول بودهاند و هماكنون جمعى از نوادهاى او در اين عتبهء عليّه بخدمات جليله سرافراز و ممتاز مىباشند * 2 1 ابو طاهر الطبيب الواسطى هو موفق الدين ابو طاهر احمد بن محمد بن العباس المعروف بابن البرخشى « » از اطباى مائه ششم هجرى و در ايام ( المسترشد باللّه )