يا بعد از آن فرقى ندارد ، بلكه ظاهر اين است كه قبل از ماه‌هاى حج تصرف جائز نيست ، بلى اگر تصرف كرد وآن را فروخت يا بخشيد يا بنده اى بود وآزادش كرد ، تصرفش صحيح است هر چند گناهكار خواهد بود . مسأله 41 - ظاهر اين است كه مالك بودن زاد وراحله معتبر نيست ، پس هر گاه نزد انسان مالي باشد كه تصرف در آن جائز باشد حج بر أو واجب است ، البتة در صورتي كه كفاف مخارج حج را بدهد وشرائط ديگر را نيز دارا باشد . مسأله 42 - همچنان كه داشتن توشه ووسيله سواري ومخارج حج براي رفتن در أول لازم است ، براي برگشتن ، وتا آخر نيز لازم است ، ك يعنى بايد انسان داراى آنها باشد چه هنگام رفتن وچه هنگامى كه مشغول اعمال حج است وچه هنگام بازگشت به وطن ، پس اگر مالي كه داشت در بلد خودش يا در راه تلف شد حج بر أو واجب نخواهد بود ، واين امر كشف مىكند از اين كه از أول استطاعت