مهلكه در مرض پديد آيد - و پس ازين بحران صالح واقع شود كه موجب صحت كامله گردد و سببش تعطل طبيعت از جميع افعال و اشتغال او به مرض بود پس درين صورت اعتماد بر قوت بايد كرد - فايده بسيار بود كه در مرض علامات مهلكه باشند و قوت ضعيف پس بسبب ياس طبيعت از محاربه جميع قوى رجوع بمبداء نمايند و به اجتماع قوتى حاصل نموده مستولى بدفع مرض كردند - فايده گاهى نزديك موت نيز خفتى حاصل شود جهت ياس طبيعت از حيات و ترك نمودن مجاهده با مرض و اين را افاقة الموت نامند و درين صورت اكثر نبض ساقط باشد و يا نملى بود .