دهان : شالى است دهونه : قيقهر 396 است حرف الدال مع الياء المثناة التحتانية ديك : كه به عربى طحميل نيز گويند دجاج است ديودار : اسم فارسى صنوبر هندى و به عربى شجرة البق و شجرة الجن و شجرة الآكله نامند بهندى چيركى لكرى و بنام ديودار نيز مشهور ديمك : ارضه است ديگ‌چون : توبال مس است دنيار : بسريانى تخم كثوث است دنيار رويه : حزاء است و يا قسمى از حزاى برى يعنى زوفرا 397 است ديواسپست : حندقوقى برى است ديوانجير : تين برى است ديك الكرم : هدهد است ديوچه : علق است [ باب الذّال ] حرف الذال المعجمة مع الباء الموحدة ذباب : بتركى جبين و به فارسى مگس و بهندى مكهى ذبل : و آن جلد سلحفات 398 است و به فارسى پوست سنگ‌پشت و بهندى كچكره نامند و نيز 399 سرگين كه بلغت رومى سيلوبان گويند حرف الذال مع الراء المهمله ذره : كه جاورس هندى نيز گويند بيونانى فاوطلها و بهندى جوار نامند