خسرو دارو : خولنجان است خسك : اسم فارسى حسك است خسكدانه : قرطم است خسته : اسم فارسى استخوان ميوها است كه عجم و استه و نواة نيز گويند حرف الخا مع الشين المعجمه و الصاد المهمله خشخاش : از مطلق آن مراد خشخاش بستانى است كه به فارسى خشخاش سفيد و خشخش و افيون كادانه گويند و پوست آن را در فارسى كوكنار و در انگريزى پاپى سيد و بهندى پوست گويند خشخاش برى : خشخاش اسود است كه بيونانى فوعريقن و رواسته 340 نامند و بهندى كالى خشخش و نيز خشخاش صحرائى ارغامونى است خشت : اجر است خشكار : به فارسى آرد سبوس‌دار بهندى بهوسى ملاآتا و بىچهنا آتا خشرم : خانه زنبور است خصية الثعلب : بيونانى ساطيون 341 و ساطورين 342 و قنطاانورين و ساطريه و ساطريون و شاطريون و طالطوقوس و بعضى طريفلن 343 بمعنى سه برگ نامند و به فارسى ثعلب گويند و در هندى مشهور به ثعلب مصرى خصية البحر و خصى حره : آسامى جند است حرف الخا مع الضاد المعجمه و الطاء المهمله و الفاء خضف 344 : خرپزه نارسيده 345 است كه بهندى كچرى 346 و دانكر 347 نامند خضلاف 348 : درخت مقل است و گويند مقل كلى است خطاف : بيونانى شاليطون و بتركى قرلانفوخ 349 و بديلمى خجلا 350 و به عربى ابابيل