كليه : لغت عربى است باصفهانى قلوه و بتركى نوكرك و به فارسى گرده و در هندى به همين نام مشهور گلچگان : اسم فارسى است بهندى مهوا و ثمر آن را كلوندا 960 گويند كلز : بسريانى كلزى و برومى شلوفتيج نامند و بهندى ميده لكرى و آن بقول شيخ الرئيس مغاث هندى است كلس : اسم عربى است و نيز به عربى نوره و جير نامند به فارسى آهك و بهندى چونا بالجمله باصطلاح اطبا عبارت از اصداف و حلزونات و قشر بيض و احجارى است كه خوب سوخته سفيد شده باشد گلو : اسم هندى است كه آن را گرچ و گربيل نيز نامند نوعى از لبلاب است گل شب‌بو : آنچه در هند مشهور است قسم سفيد سنبل فارسى است و در فارسى نوعى از سوسن ابيض است و بعضى شب‌بو را گل مريم گويند گلاچين : آچين است گلاباس : گل عباسى است گل راى بيل : رازقى و ياسمين مضاعف است گل لاله : شقايق است گل جعفرى : هوم 961 المجوس است كلهار : اسم هندى گل كنول است گلاب : ماء الورد است گلاب كاپهول : ورد است كلاغ : اسم فارسى غراب است گل آفتاب‌پرست : آذريون است كلاه زمين و كلاه باران : فطر است كلت و كلتهى : حب القلت است