كشت بر كشت : لغت فارسى است و بعضى آن را اسواد السند و بعضى سواد الهند و سيوار الهند و بعضى سواد الاكراد نامند و به فارسى پيچك و بچو و بيونانى قناغيرس و برومى بروطوس و بهندى پهه‌پهلى نامند و بزعم حكيم علوى خان هندى آن مرور سينگه و نزد بعضى مرور پهلى كشن خرما : دقيق النخل 953 است كشمش : زبيب بيدانه است كشف : سلحفات 954 است كشك شعير : به فارسى شيره جو گويند كشنى : كرسنه است كشنه : اسطوخودوس است كشيرى : معرب كهچرى هندى است كشنيز و كشنيج 955 : كزبره 956 است كشوث رومى : افسنتين است حرف الكاف مع العين المهمله كعك : معرب كاك فارسى است يعنى نان خشك دوآتشه قابل كوبيدن كه بهندى سوكهى روتى گويند كعديه : به عربى بيت العنكبوت است حرف الكاف مع الفا كف 957 السبع : كبيكج است و نزد بعضى نوع از آن كف المريم : اسم عربى است و كف عايشه نيز گويند بهندى هتاجورى و نزد بعضى اصابع الصفر است