و چترا خضر و زمرد رنگ و برلك شيرازى و الامثال آن و ديسقوريدوس بيونانى قنابس نيز نامند به فارسى كنب و بنگ و بهندى بهنگ و بىجا قنى 882 : لغت عربى است كه بر چند معنى آمده يكى مطلق قصب دوم عود الطباشير يعنى قصب آنكه به عربى سنده گويند سوم درخت اشق چهارم خود اشق پنجم نوعى از اندروطاليس ششم كلخ قنطوريون صغير : كه آن را قنطوريون دقيق نيز گويند بيونانى طوليطون و طرمقون و بعضى آن را مليسون نامند به فارسى لوفاى خرد و كريون 883 و بقول صاحب تحفه بهندى كراينه گويند قنفذ : لغت عربى است و نيز به عربى خيز 884 و بيونانى قوقماروس و بسريانى قفد و برومى شيراخندون و بشيرازى جوله 885 و در تنكابن دارموك و بمازندرانى دارمجى و بتركى كرئى 886 نامند و به فارسى خارپشت و جبر و دبش 887 و سيخول و كوله 888 و زافه و سيغرا 889 و بهندى سيهى و ساهى و سارسل قند : شكر طبرزد است و فا 890 نيذ نيز قند مكرر : كه نزد بعضى بهندى اوله نامند آبلوج 891 است قند سياه : بهندى گر قندس 892 : به عربى اسم كندش است و سگ آبى بلغارى را نيز نامند كه خصيه آن جند بيدستر است و بتركى قندز و قندوز نيز گويند قنه : بارزد است قنقهر و قنقهن : قيقهر است حرف القاف مع الواو قوارة البطيخ : بهندى پهوت و بانكى نامند قونى : بزعم مؤلف حيوانى باشد كه بهندى جل‌مانس گويند