طين اصفهانى و طين الاكل و طين ماكول و طين خراسانى و طين مقلو و طين منتقل : طين نيشاپورى است طين آنى و طين لانى و طين ارمنى : گل ارمنى است كه بيونانى قسعيطس نامند طيار : باصطلاح اهل كيميا زنبق است [ باب الظّاء ] حرف الظاء المعجمه مع الباء الموحده و الفا ظبى : غزال است و نزد بعضى هندى آن را چكارا ظبيه : ماده ظبى است و گاو ماده و بز ماده را نيز نامند ظفار : اظفار الطيب است و نيز نام بلدى از يمن است و عود 684 ظفارى منسوب بدان است ظفر : اسم عربى ناخن است و بهندى نك گويند حرف الظاء مع اللام و الياء ظلف 685 : لغت عربى است و حافر نيز گويند و بتركى درناق و به فارسى زنگله و كفشك و پشك نامند و بهندى كهر ظلام و ظلم : به عربى اسم عشبه است كه شاخهائى آن طولانى باشد ظلم : به عربى اسم ثلج است ظيان : بلغت اندلس بريد فوقه بمعنى عشبة النار و در بربرى ابرير 686 نامند به فارسى ياسمين برى بهندى جوئى و جائى و جنگلى چنبيلى [ باب الْعين ] حرف العين المهمله مع الالف عاقر قرحا : معرب اكركره هندى است و گويند لغت نبطى است و بعضى گفته‌اند لغت عربى است مشتق از عقر و تقريح جهت آنكه فعل آن تقريح است