و به عربى نهش و بسريانى سطفلين و مابا و بهندى كهرگند و ستالى و سوالى و دودهالى و كاكول گويند شقايق : كه آن را شقايق النعمان و به عربى شقا و شقارى و شقر و شقيق نيز نامند و بيونانى كلسانا و ارغامولى 581 و ارغاميوس 582 و بلاطينى بياى دراز ايتلم و بلغت كستيلان امايلس نامند و به فارسى لاله و كاشه شكنگ و بهندى گل لاله شقراق : كه شراق و شيرقوق و شرشق نيز نامند و بشيرازى كاسه شكنگ و باصفهانى سبزقبا و بمازندرانى كراكر و عرب آن را اخيل گويند به فارسى كاسكينه و سبزك و بهندى لتوره حرف الشين مع الكاف شك : به عربى سم الفار و تراب الهالك و اهل عراق و مغرب رهج الفار و بشيرازى مرگ 583 موش كانى و در انگريزى آرسينك 584 و اكسيريان زرميخ سفيد نامند و بهندى سنبل كهار گويند و آنكه سفيد شفاف شبيه شب يمانى است پهتكيا و آنكه برنگ زردچوبه زردرنگ است هلديا و آنكه نيلگون است كوديا و آنكه سرخ برنگ دانه انار است داريا و آنكه بسيار سفيد است سنكهيا نامند شكر : سكر است شكرپنير : بهندى كهاندگنديرى نامند شكر طبرزد : قند مكرر است شكرپاره : قطاع است شكاعى : لغت عربى است بيونانى اقرانيقى و قولوعو 585 ماطوس و قولون و اقتنا لوقى 586 و نيز اقتنارانيقى بمعنى شوكة البيضا نامند و اقتنالوقى بمعنى شوكه عربيه و گويند آن را شوكة البيضا و شوكه عربيه و كثير الركب نيز خوانند و بلاطينى اطركياس و بسريانى كرمائى و به فارسى چرچه و كافيلو و در بعضى بلاد معروف به